Vriendinnen

Ze leerden zingen door hun stemmen in tertsen of kwinten te vervlechten. Ze leerden gitaarspelen door hun arpeggio’s en riffs hecht als puzzelstukken in elkaar te laten vallen. Dát is waarschijnlijk het grote geheim van het Britse folk/bluesduo Smoke Fairies. In de bijna vijftien jaar dat Katherine Blamire en Jessica Davies samenspelen, zijn ze als het ware vergroeid tot één muzikant.

In de tweede helft van de jaren negentig werden ze op school muzikale hartsvriendinnen en na vijftien jaar zijn ze dat nog steeds. Aan het begin van het nieuwe millennium verruilden zij de heuvels en de zee van het landelijke Chichester voor de Mississippidelta van New Orleans, de wieg van de Amerikaanse muziek, waar zij een jaar lang werkten aan een manier om Britse folk en Amerikaanse blues te laten klinken als de perfecte relatie.

Hun eerste, in eigen beheer uitgebrachte single Living with Ghosts en de ep’s die daarop volgden, trokken meteen de aandacht van de rockbourgeoisie. Bryan Ferry wilde de Smoke Fairies in zijn voorprogramma en Jack White produceerde hun Gastown/River Song-single – en speelde mee op gitaar en drums. Toch was dit slechts een opmaat voor het gelijktijdig betoverend mooie en pijnlijk schrijnende debuutalbum Through Low Light and Trees. “Can you hold me like you held someone you shouldn’t have let go? Can you keep me deep inside like the regrets that burnt a hole? Can you love me like you loved someone you loved so long ago?” Wie zulke zinnetjes kan bedenken en ze zó intens kan spelen en zingen, behoort tot de elite van muziek. En dat doen deze dames.

Ruud Meijer