Turkse supergids

Toen ik de eerste keer bij de Turkse supermarkt om de hoek na een onwennige gang tussen schappen vol raadselachtige potten en blikken langs de kassa liep en er een onwerkelijk laag bedrag afrekende voor de zak trostomaten die ik bij Albert Heijn vergeten was, beantwoorde de man achter de kassa mijn ‘tot ziens’ met ‘tot ziens buurman’. Ik ging ervan uit dat ik blijkbaar op zijn buurman leek, tot ik bij een volgend bezoek merkte dat ‘buurman’ simpelweg ‘meneer’ verving. Inmiddels zijn we vele jaren verder, het winkelassortiment is uitgebreid in de richting van de nieuwe smaken: voor pastinaken, artisjokken en schorseneren kan ik vaak wel bij hem, maar niet bij Appie terecht. Het prijsverschil is nog steeds aanzienlijk, al is het niet meer zo groot als toen. Ik ben allang verslingerd aan de vele soorten gedroogde bonen, de kweeperen, de enorme bossen bladpeterselie en munt, de potten tahin om in combinatie met de altijd aanwezige grote aubergines baba ganoush mee te maken. Marianne Meijerink, een buurtgenote, heeft een handige gids gemaakt van wat er allemaal in de Turkse supermarkt te koop is: Dat koop je bij de Turk, een onmisbare, tijdloze almanak die alle buurmannen en -vrouwen op sleeptouw neemt en hen niet alleen uitlegt wat fenegriek, pekelcitroen en sumak is, maar er ook eenvoudige recepten voor geeft. Marianne vroeg mij om de baas van de supermarkt te fotograferen voor het omslag, hoewel het boek niet specifiek over zijn winkel gaat. Mijn verhouding met hem is door het intermezzo niet veranderd. “Laat even het boek aan de buurman zien,” droeg hij laatst een winkelbediende op. RH

Marianne Meijerink: Dat koop je bij de Turk. Uitgeverij Fontaine, E12,95.

import eetteam