Kleintje Pils

Even recapituleren. Je hebt de grootste schurkenstaat ter wereld die miljarden roebels in de zakken van de heren van de keuzecommissie propt, en wat stel je daar als Nederland tegenover?

Kleintje Pils!

Dus je denkt serieus dat een geldbelust zwijn als Sepp Blatter, een man die ‘corrupt’ op zijn voorhoofd gestempeld heeft staan, te vermurwen is met de braderiebeat van een dweilorkest uit Sassenheim. “Sorry kameraad Poetin, maar ik zal die vijf/tien/twintig miljoen nog vandaag terugstorten, want bij nader inzien is de sport veel meer gebaat bij een toernooi dat wordt afgewerkt in stadions die worden gevuld met de koperen klanken van Kleintje Pils. Zoals die lui Verdi spelen, daar krijg je werkelijk tranen van in je ogen. Het spijt me echt heel erg, maar wij als FIFA vinden dat het plezier van de gewone man te allen tijde centraal moet staan. Voetbal is en blijft namelijk een volkssport, dat dreigden we de laatste tijd weleens uit het oog te verliezen. Maar nu ik die enthousiaste heren met hun blaasinstrumenten en houten klompen weer aan het werk heb gezien, vielen de schellen van m’n ogen. Dus het WK van 2018 kan nergens anders worden gespeeld dan in dat gekke, dat dwaze, dat voetbalmaffe Nederland. Die vijf fotomodellen die in mijn suite lagen te wachten, krijgt u na gebruik terug. No hard feelings, kameraad Poetin. En laten we contact houden, want ik kan vast wel een paar kaartjes voor de finale regelen. Dan kunt u met eigen oren horen waar zo’n Kleintje Pils toe in staat is. ‘Van Strauss tot house’ noemen ze het zelf. Topmuzikanten, een sieraad voor de voetbalsport. Ik kan niet wachten tot het toernooi begint. Zou Gerard Joling er ook zijn?”

Om Paul Rosenmöller te parafraseren: dat is niet gewoon naïef, dat is extréém naïef!

Dus het werd Rusland. Natuurlijk. Zoals het daaropvolgende toernooi meteen maar werd toegekend aan Qatar. Helemáál een voetballand pur sang, met mooie spelers als Saad Al Sheeb, Hussein Yasser en de technisch knappe Abdurabb Al Yazeedi. Waar het zó heet is, dat het hele WK meteen maar naar de winter verhuist, waardoor het hart uit de Europese competities wordt gerukt en Frits Barend een dekentje over zijn knieën moet draperen, wil hij een live-programma presenteren vanaf een pittoresk pleintje hier te lande. Het schaatsen slaan we dan maar een jaartje over.


Geen WK in Nederland dus, ondanks het charmeoffensief van Kleintje Pils en een paar geestdriftige Oranjefans, die Ruud Gullit, Pierre van Hooijdonk en Harry Been voor het oog van de camera’s omhelsden alsof de zege al op zak was. Die fans waren trouwens gecharterd door de KNVB, die hun reis en verblijf had betaald. Nepfans dus, waar derhalve een zweem van oplichting omheen hing. Met dat in het achterhoofd mag je als Nederland eigenlijk niet eens met het beschuldigende vingertje richting Moskou wijzen.

Engeland doet dat wel. Wat heet met een vinger: met een hele vuist! Het was lang geleden dat de tabloids zó bol stonden van de ronkende oorlogsretoriek. In een vlijmscherp artikel in The Sun, dat ik Leo Beenhakker nog niet zo gauw zie schrijven, stelde oud-bondscoach Terry Venables de FIFA fijntjes gelijk aan de KGB. De Daily Mirror noemde Rusland op de voorpagina zelfs onomwonden ‘a Mafia state, rotten to the core with corruption’ en de vernedering van Engeland (‘two votes – and one of them was our OWN’) werd in dezelfde krant omschreven als ‘the biggest stitch-up in football history’.

Een etmaal later kreeg Groot-Brittannië een nieuwe dreun te verwerken toen niet Wales, maar Nederland wereldkampioen werd in het darten. Raymond van Barneveld en Co Stompé deden dat trouwens helemaal op eigen kracht.

Dus zonder Kleintje Pils.

import michiel blijboom