Dokter weet het niet

Mensen die zich hondsberoerd voelen, hele dagen op de bank slijten en geen idee hebben wat ze mankeert, hebben niet alleen zélf een probleem. Ze zorgen ook voor zo’n vijftien procent van het nationale ziekteverzuim. In speciale poli’s leren ze met hun klachten omgaan. ‘Het leven is weer leefbaar geworden.’

Een sms’je van Manon: “Zie dat je gebeld hebt. Ben net terug van een cursus, lig op de bank bij te komen. Nu te moe om te bellen mr dat komt nog!”
Het berichtje stamt van een vriendin die al jaren kampt met allerlei klachten waar geen dokter een diagnose voor weet te stellen. Manon wordt vaak geplaagd door een moeheid waar geen slaap of rust tegen helpt. Bovendien heeft ze last van oorsuizingen, is ze overgevoelig voor geluid en sluimeren er voortdurend hoofd-, nek en spierpijnen, symptomen die verergeren als haar iets te veel wordt – en dat kan al een telefoontje zijn, of dreunende ‘achtergrondmuziek’ in een winkel. Haar werk als creatief therapeut heeft ze van lieverlee moeten opgeven; het leven van alledag kost haar al onevenredig veel energie.

Een stralende vrouw, Manon, geen hypochonder of klaagster. Neemt niet weg dat ze graag vitaler zou willen zijn – ze voelt zich nu soms een jonge vrouw in een oud lichaam. Ze heeft al een lange zoektocht door het (para)medische circuit achter de rug, de ene keer doorverwezen, de andere keer op goedbedoeld advies uit haar omgeving. Als ze de volgende dag terugbelt, somt ze op wie en wat ze tot dusver al probeerde: huisarts, fysiotherapie, caesaroefentherapie, ritmische massage, touch for health, kinesiologie, orthomanueel arts, chiropractie, internist, longarts, slaapapneucentrum, kno-arts, neuroloog, psychiater, craniosacraaltherapie, amalgaamverwijdering, neurofeedback. Die (para)medische odyssee kostte veel meer energie dan ze opleverde. Onlangs besloot ze dat het welletjes was. “Ik stop met proberen ervan af te komen, maar ga accepteren dat het is zoals het is.”

Lees het gehele artikel in de HP/De Tijd van deze week.

Matt Dings