Hadewych Minis

Hadewych Minis (Maastricht, 1977) is actrice en zangeres. Ze toert deze week nog met pianist/cabaretier Mike Boddé door Nederland en is volgend jaar te zien in Scènes uit een huwelijk van Toneelgroep Amsterdam.

Wat is uw huidige gemoedstoestand?

Tevreden. Ik maak de hele avond muziek met Mike Boddé, ga binnenkort op tournee met een mooie voorstelling en heb sinds een half jaar een heel leuke vriend. Ik geniet van alles.

Aan wie ergert u zich?

Aan treuzelaars. Ik ben zelf erg ongeduldig en stop nooit bij een stoplicht. Als ik fietsers zie afremmen bij een stoplicht, denk ik: rij door! Ik heb ook een ongelofelijke hekel aan mensen die opeens stil blijven staan op de stoep omdat iets ze te binnen schiet.

Lijkt u op uw vader?

Ik heb een generatie overgeslagen. Ik lijk het meest op mijn twee grootmoeders. Ze waren allebei blond en bleek, gepassioneerd, trots en koppig.

Wat zijn uw dagdromen?

Een buitenhuis waar al mijn familie en vrienden komen. En een meesterlijke bassiste zijn.

Wat is uw grootste angst?

Mijn dierbaren te verliezen. Ik ben zo blij met mijn vriend, ik ben de hele dag als de dood dat hem iets overkomt. Heel blij met iets zijn gaat altijd gepaard met de angst voor verlies.

Bidt u weleens?

Ja. Voor elke voorstelling doe ik een weesgegroetje. Ik brand ook graag kaarsjes voor mensen. Ik ben niet katholiek opgevoed, maar als kind was ik geobsedeerd door Maria. Als ik iemand iets goeds toewens of mijn dankbaarheid wil uiten, richt ik me nog steeds tot Maria.

Heeft u ooit een mystieke ervaring gehad?

Eén keer. Dat was toen ik zangeres Jill Scott zag optreden in Paradiso. Het was alsof ze iedereen persoonlijk toezong, alsof ze de muziek zorgvuldig naar ieders hart begeleidde. Ik werd daardoor geraakt. Ik kreeg het gevoel dat ik de enige in de zaal was.


Bent u aantrekkelijk?

Ja.

Wat is uw definitie van geluk?

Als ik gelukkig ben, voel ik een fris, aangenaam fonteintje in mijn buik. Dat gevoel kan door de kleinste dingen worden veroorzaakt, zoals de geur van vers brood of een bepaalde lichtinval.

Waar schaamt u zich voor?

Voor mijn teveel aan energie. Laatst zag ik mezelf terug tijdens een repetitie in het conservatorium die was opgenomen. Ik dacht: doe normaal! Ik ging helemaal los tijdens die repetitie. Ik dacht dat ik gewoon stond te zingen, maar wat ik terugzag was een tornado.

Bent u monogaam?

Ja. Ik denk dat mensen in wezen niet monogaam zijn. Ik heb daar geen oordeel over, maar ik vind het mooi om het wel te zijn.

Wanneer hebt u voor het laatst gehuild?

Toen ik Kinderen van de zon zag van Toneelgroep Amsterdam. Er werd zo mooi gespeeld en de regie was zo knap.

Hoe moedig bent u?

Als het om familie en vrienden gaat, ken ik geen angsten. Dan word ik een soort leeuwin. Als zesjarige al trapte ik de jongens die mijn oudere broer pijn hadden gedaan keihard tegen hun enkels.

Wie zijn uw helden?

Pippi Langkous, Frank Sinatra, regisseur Ivo van Hove en zijn scenograaf Jan Versweyveld en Franz Schubert.

Van wie heeft u het meest geleerd?

Van de stad New York. Na de toneelacademie ben ik naar New York gegaan om method acting te studeren. De hectiek van die stad heeft me geleerd mijn eigen tempo te maken. En ik heb er geleerd te relativeren: iedereen die daar naartoe gaat, heeft een droom.

Wat is uw grootste ondeugd?


Perenijsjes. Kan ik niet van afblijven. Heb ik altijd in huis.

Wanneer was u het gelukkigst?

Tijdens mijn middelbare schooltijd. Dan ligt de wereld nog aan je voeten. Alles begint. Voor de eerste keer seks, voor de eerste keer drugs, je mag alles uitproberen. Alles is nog bijzonder.

Wat beschouwt u als uw grootste mislukking?

Dat ik zestien jaar gerookt heb. Heel jammer. Maar als ik sigarettenrook ruik, vind ik het nog steeds heerlijk.

Welke eigenschap waardeert u in een vrouw?

Gevoel voor humor.

Welke eigenschap waardeert u in een man?

Gevoel voor humor.

Gelooft u in God?

Nee. Ik vind het fijn me tot Maria te richten als ik mensen iets goeds wil toewensen. Maar dat staat totaal los van een geloof in God.

Als u iets aan uzelf kon veranderen, wat zou dat dan zijn?

Ik zou willen dat ik een jongetje was. Dan kun je met de andere mannen ravotten, vrouwen versieren en als je een mening hebt, is dat niet zo raar.

Welk leed heeft u anderen berokkend?

Ik heb relaties beëindigd, maar daar leed ik zelf net zozeer onder.

Hoe ontspant u zich?

Door te dansen en te zingen en te vrijen. Héérlijk!

Wie hoopt u nooit meer terug te zien?

Die clown uit de film It van Stephen King – een heel enge clown uit een heel enge film.

Hoe is ongeluk te vermijden?

Niet. Je kunt alleen je best doen en zo met mensen omgaan als je zelf zou willen worden behandeld.

Wat is de beste plek om te wonen?

Daar waar mijn dierbaren zijn.

Wat is uw devies?

Wie goed doet, goed ontmoet.

Renate van der Zee, foto Jos Lammers