Het was een smakelijk jaar

In de laatste weken van 2010 werden we verrast met bioberichten uit de voedselsector: twintig procent méér omzet in biologisch voedsel, waarvoor overigens hoofdzakelijk de zuivel verantwoordelijk is, plus een onderzoek dat uitwijst dat er in ‘wildproducten’ – die van nature biologisch zijn – lang niet altijd wild verwerkt is. Waar hert beloofd wordt, duikt het (tamme) varken op, erger dus nog dan de pté de merle, waarin één varken en één merel verwerkt worden.

Hoe dan ook: hoog tijd om de overtollige damherten en wilde zwijnen as soon as possible tot hoogwaardig biologisch voedsel te verwerken. Om nog maar te zwijgen van de vele ganzen die reglementair afgeschoten worden om vervolgens richting destructiebedrijven te verdwijnen.

In haar eetalmanak What (not) to eat 2011 beschrijft Marjan Ippel dat de comtemporaine foodie het wel gehad heeft met alle regels en wetten die authentiek voedsel in de weg staan. Je zou kunnen zeggen dat de focus van bio-activisten zich lijkt te verbreden naar de smaak, maar omdat die vaak al een stuk beter wordt wanneer je in de keuken met een ‘natuurlijk’ product werkt, zijn er gewoon meer consumenten die het in de eerste plaats om lekker eten gaat, of de herkomst nu als biologisch, duurzaam of anderszins in orde bestempeld kan worden. Een mooi voorbeeld in eigen buurt is een slager die zich niet als groen of biologisch presenteert, maar wel kwaliteit levert die inmiddels ouderwets genoemd kan worden en zich bijgevolg niet inlaat met allerlei kant-en-klaarproducten. Voor wie wil weten wat zo’n ‘gewone’ kwaliteitsslager ook alweer is: De Wit in de Amsterdamse Wakkerstraat nummer 13, maar dit terzijde.

Lokaal is ook een toverwoord als het gaat om de voedselvoorziening. De (ook in Amsterdam) lokale rivierkreeft bereikt de menukaart, met de evenzeer lokale wolhandkrab in zijn kielzog.

2010 was tevens het jaar van de vinexjager Wateetons, die ons toont dat ook een eend uit het park goed eetbaar is. De vinexjager is een actief twitteraar en dat kanaal levert – naast een avalanche van alledaagse onbenulligheden – duiding op in culinaire aangelegenheden. Zo wijst Twitter de weg naar underground boerenmarkten (georganiseerd door voornoemde Marjan Ippel) en via een netwerk van ‘mannetjes’ lijkt een culinaire subcultuur van de grond te komen.


Een opmerkelijke speler in die hoek houdt u van mij tegoed in het nieuwe jaar. Van het tamme kastanje-front (een herintredende vorm van lokale, vegetarische, biologische en bovendien gratis voedselvoorziening) valt te melden dat de kastanjepannen (voor €19,95) geleverd worden door casaforesta.nl. RH

Ga voor een videostoomcursus kastanjepoffen naar www.hpdeijd.nl.

import eetteam