Wijn voor na het proeven

‘Koop je eigenlijk zelf nog weleens wijn?” Het is een voor de hand liggende vraag, die ook het afgelopen jaar weer regelmatig is gesteld. Vrienden, bekenden en relaties die zich te mijnent vervoegen, dienen zich eerst door een hal vol dozen met proefflessen te biggen. Om vervolgens in de woonwerkkamer annex open keuken aangekomen oog in oog te komen staan met de tenminste honderd flessen die in wisselende samenstelling het ‘proefplankje’ in beslag nemen. Voorts is de werktafel nimmer wijnvrij. Kent de keuken ook nog een aparte proeffles-ijskast die plaats biedt aan 164 flessen. En fungeert de wijnklimaatkast in het tuinhuis als overdrukventiel. Voor als we het thuis allemaal echt niet meer kwijt kunnen.

Toch luidt het antwoord op voornoemde vraag altijd: “Ja.” Ik koop wijn – veel zelfs – die ik zelf graag drink als ik niet aan het werk ben. Als ik de mond wil opfrissen met puntig wit na een proefdag vol eikenhouten rode bakbeesten. Of als die vrienden, bekenden of relaties die toch al door het huis liepen, blijven eten. En dat doen ze graag. Want mevrouw Hamersma kan toevallig een aardig eitje bakken.

Kijk ik terug op het afgelopen jaar HP/De Tijd, dan tref ik in mijn wijnkelder – want die is er ook nog – een aantal wijnen aan waarvan ik aan één proeffles niet genoeg had. Zo legde ik een buffertje konomierat Rebholz Vom Bundsandstein Riesling Trocken 2009 uit de Pfalz aan. En na het teruglezen van mijn proefnotities – ‘Tropisch fruit in een Antarcticasetting. Honing van de winterbij. Mandarijnensorbet. Mineralen on the rocks. Limoncello uit de vriezer” – slaat de angst mij om het hart: ik heb er toch wel genoeg van ingeslagen? Gelukkig kan ik nog altijd terugvallen op de bijzondere Scheurebe 2009 Damaszener van Stahl uit de Franken. De voorraad ‘Italië’ werd aangevuld met de Rosso di Montalcino 2008 Azienda Agricola Le Ragnaie. Vanwege ‘zachte, rijpe kersen en hun zuren. Milde roostertoontjes en gefruite paddenstoelen’. De Franse slag heb ik geslagen na het proeven van de Bandol-rosé 2008 van Domaine Tempier en de Mcons van de Bret Brothers. Ronduit hebberig werd ik van de biologische Morgon 2009, gemaakt door Jean-Paul Thévenet. (“Doet u maar en stuurt u ook nog maar wat magnums mee.”) Dan voor de zekerheid ook nog maar een dozijn Domaine Ollier Taillefer Grande Réserve 2007 laten komen, zodat Faugères nu eveneens een plekje heeft onder het maaiveld. En oei, oei wat heb ik snel gebruik gemaakt van mijn voorkennispositie door Terroirs de Chablis en Montée de Tonnerre 2009 van Patrick Piuze te kopen. Ik hoop voor u dat er nog wat is, want er is maar heel weinig van. Maar anders komt u toch ook gewoon een keertje eten?


– Okonomierat Rebholz Vom Bundsandstein Riesling Trocken 2009 (€ 13,95). Wijnkoperij De Gouden Ton.

– Scheurebe ‘Damaszener’ Stahl 2009 (€ 11,50). Winterberg Wijnen.

– Rosso di Montalcino 2008 Azienda Agricola Le Ragnaie (€ 15,25). Verkerk Wijnimport. www.verkerk-wijnimport.nl.

– Morgon 2009 Jean-Paul Thévenet. (€ 17,25). Vojacek Wijnen.

– Bret Brothers (v.a. € 15,75). Wijnkoperij Okhuysen.

– Domaine Ollier Taillefer Grande Réserve 2007, Faugères (€ 14,95). Wijnhandel La Gironde.

– Domaine Tempier 2008 Bandol ( € 23,00). De Vier Heemskinderen.

– Patrick Piuze Chablis (v.a. € 17,95). Pasteuning Wijn & Catering.

import eet team