Hogeschool Inholland maakt momenteel reclame voor zijn open dagen. Maar wie belangstelling heeft voor een opleiding aan het omstreden hbo-instituut, doet er goed aan het verhaal te lezen van iemand die er acht jaar heeft gewerkt. Deel 1 van een driedelige serie over het gevecht tussen een leraar en een megalomane leerfabriek.
Dit tijdschrift staat bekend om zijn undercoverreportages. Het is een uitstekend middel om de werkelijkheid achter de slogans, de verkooppraatjes en de persberichten te laten zien. Liefst zelfs van héél dichtbij. Ik heb acht jaar als docent journalistiek bij Hogeschool Inholland gewerkt en de problemen van dit omstreden instituut (ondermaats onderwijs, ruzies in de top en en fraude met diploma’s) van dichtbij meegemaakt. Dit is mijn verhaal. Ik hoop dat het lezers en onderwijsbestuurders aanzet tot nadenken over een beter hbo.
Het is september 2002. Ik ben sinds dertien jaar copywriter en freelance journalist voor kranten en tijdschriften, en sinds zes jaar woonachtig in de omgeving van Rotterdam. Geruggesteund door vijf tot tien trouwe opdracht-gevers heb ik een aardige praktijk opgebouwd, maar ik ben van het nieuwsgierige type: nieuwe horizonten zijn altijd welkom. Als ik via een zakelijk contact de tip krijg eens met Inholland te praten (‘ze zijn op zoek naar docenten journalistiek’) en diegene levert er meteen ook een naam en een e-mailadres bij, besluit ik tot actie over te gaan. En warempel! Binnen enkele dagen zit ik tegenover de opleidingsmanager in een chic gebouw aan de Rotterdamse Houtlaan, vlak bij de Erasmusbrug. Ik kan meteen beginnen. Kennelijk staat mijn cv garant voorvoldoende ervaring en deskundigheid. Er wordt niet gevraagd naar diploma’s of onderwijsbevoegdheden. Misschien maakt het ‘drs. Literatuurwetenschap’ veel indruk, ik weet het niet. Mijn allereerste reactie luidt dan ook: tjonge, dát gaat vlot! Als vervolgens blijkt dat ik les ga geven aan een kleinschalige, particuliere opleiding(Inholland Select Studies), een subholding van Inholland waar studenten vierduizend euro per jaar voor moeten neerleggen, begin ik een klein beetje te zweten. Zou er een dresscode zijn? Krijg ik louter bekakt pratende studenten in mijn klas? Tijdens een eerste rondleiding door het gebouw vallen me de baarmoederlijke vormen vande klaslokalen op; een luxe omgeving die veiligheid en creativiteit suggereert. De studenten zien er grotendeels gezond, afgetraind en zeer verzorgd uit. (Tja, wat wil je: vierduizend euro per jaar.)
Lees het gehele artikel in de HP/De Tijd van deze week.
Wat ik vreemd vind is dat alleen Inholland breed uitgesmeerd wordt in de pers en over andere hogescholen in alle talen wordt gezwegen. Ik werk zelf als docent aan de Hogeschool Rotterdam en kan legio verhalen vertellen over gesjoemel met cijfers, tentamens en diets meer. Verder blijk je bij de HRO een soort van lijfeigene te zijn. In het verleden kon je aangeven wanneer je een blokkade wilde (bvb je sportavond of omdat je je kind naar school moet brengen), tegenwoordig wordt je geacht van 08.30 tot 20.30 beschikbaar te zijn – elke dag. Je kind naar school brengen mag je afkopen met ouderschapsverlof (maar dat krijg je maar tot je kind vier is). Veel slechte pers dus voor Inholland maar over de misstanden bij andere scholen roert men niet.
Ook ik heb dergelijke ervaringen op een HBO opleiding. NL de CHN te Leeuwarden. Ook daar veel onbevoegde docenten. Zeer weinig contacturen (max. 12 per week meestal veel minder) Methodisch en didactisch onverantwoorde lessen. Alles wordt aan de studenten zelf over gelaten, het zogenaamde groepsleren. Docenten zitten er onvoorbereid bij en doen maar iets. Of zijn ziek of afwezig en dan ga je zelf maar leuk je dag indelen….. Er wordt voorgekauwd welke vragen tentamenstof zijn. Van een boek hoef je maar 3 pagina’s te lezen. Er wordt precies verteld welke pagina’s en welke begrippen. Dan weet je het antwoord op de tentamenvraag. Tentamenvragen komen steeds terug in dezelfde vorm. Een student krijgt daardoor geen inzicht in de totale lesstof. Ik heb meer dan 25 jaar onderwijservaring en weet waar ik over praat. Ik ben met de opleiding gestopt omdat ik mij schaamde op die manier een diploma te halen waarmee ik dan in de GGZ zou kunnen gaan werken.
De jongere studenten van deze opleiding kunnen dit na het krijgen van het diploma dus wel! Dat beangstigde mij. Zo weinig levenservaring en zo weinig verstand van zaken.
Ha, Hans… €4.000,- is inderdaad een hoop geld om afgezeken te worden door het “tyfuswijf” (nu quote ik je letterlijk) van de opleiding. Zo te lezen heb ik het zinkende schip op tijd verlaten en steek ik toch maar mooi een degelijk diploma in mijn zak.