Nigel de Jong is terug

Nigel de Jong, de meest besproken international sinds zijn karatetrap in de WK-finale en een door hem veroorzaakte dubbele beenbreuk, is terug in Oranje. En dat zegt veel. Over het geringe zelfreinigende vermogen van het Nederlandse voetbal, de halfbakken aanpak van Bert van Marwijk en het gebrek aan daadkracht van de KNVB.

Jan Wouters was al lang en breed getrouwd en uitwonend, maar de gewoonte om het voetbalweekeinde af te sluiten met een bezoekje aan zijn ouders bleef. Vaak was het gezellig, soms ook niet. Nu hij er aan terugdenkt, ontsnapt hem nog steeds een diepe zucht. Hij herinnert zich de momenten dat hij de ouderlijke woning met lood in de schoenen betrad maar al te goed. “Ik kreeg van mijn vader de wind van voren als er op het veld iets was gebeurd en ik een gele of rode kaart had ontvangen. Verschrikkelijk. Dan zei hij: ‘Schooier, je moet eens normaal doen!’”

Ervaringsdeskundige, zo kunnen we Wouters gerust noemen. Hij is inmiddels vijftig jaar en heeft als speler een glorieuze loopbaan achter de rug bij clubs als FC Utrecht, Ajax, Bayern München en PSV. Met het Nederlands elftal werd hij in 1988 Europees kampioen. Zijn inzet en zijn winnaarsmentaliteit werden op zulke momenten erkend en herkend; het leidde in het voetbal zelfs tot het begrip ‘een type-Jan Wouters’. Je kon iemand als de Utrechter maar beter in de ploeg hebben dan tegenover je vinden.
Toch denkt hij vaker dan hem lief is terug aan het voorjaar van 1993, aan een interland tegen Engeland. Het was een jaar vóór het overlijden van zijn vader, Jan senior. Zoonlief deelde in het bewuste duel een elleboogstoot uit aan de even briljante als knotsgekke Paul Gascoigne. Het leverde Wouters de bijnamen ‘Mister Elbow’ en ‘Lee Towers’ op, naar de armbeweging van de zingende kraandrijver. “Het kwaad was geschied, ik vestigde op die manier mijn naam. Ik word nu nog steeds op straat aan die elleboogstoot tegen Gascoigne herinnerd. En dat zal altijd zo blijven. Zo vergaat het Nigel de Jong ook met zijn karatetrap.”

We zijn bij hét tere punt in de geschiedschrijving van het Nederlandse voetbal tijdens het WK voetbal van afgelopen zomer in Zuid-Afrika beland. De succesvolle campagne van Oranje, uitmondend in de tweede plaats, werd in de eindstrijd tegen het betere Spanje ontsierd door een voltreffer van Nigel de Jong op het borstbeen van Xavi Alonso. Het fragment is nog steeds een hit op YouTube. De Jong plant de noppen recht vooruit in het bovenlichaam, zonder de intentie om de bal te spelen. De Spanjaard gaat kermend tegen de grond. “Het was hard,” geeft De Jong later toe. “Maar dat is ook voetbal, dat is de emotie van de finale. Iedereen gaat over lijken.”

Lees het gehele artikel in de HP/De Tijd van deze week.

[[ poll uid=352 ]]

Marc Hoeben