Nigel de Jong, de meest besproken international sinds zijn karatetrap in de WK-finale en een door hem veroorzaakte dubbele beenbreuk, is terug in Oranje. En dat zegt veel. Over het geringe zelfreinigende vermogen van het Nederlandse voetbal, de halfbakken aanpak van Bert van Marwijk en het gebrek aan daadkracht van de KNVB.
Jan Wouters was al lang en breed getrouwd en uitwonend, maar de gewoonte om het voetbalweekeinde af te sluiten met een bezoekje aan zijn ouders bleef. Vaak was het gezellig, soms ook niet. Nu hij er aan terugdenkt, ontsnapt hem nog steeds een diepe zucht. Hij herinnert zich de momenten dat hij de ouderlijke woning met lood in de schoenen betrad maar al te goed. “Ik kreeg van mijn vader de wind van voren als er op het veld iets was gebeurd en ik een gele of rode kaart had ontvangen. Verschrikkelijk. Dan zei hij: ‘Schooier, je moet eens normaal doen!’”
Ervaringsdeskundige, zo kunnen we Wouters gerust noemen. Hij is inmiddels vijftig jaar en heeft als speler een glorieuze loopbaan achter de rug bij clubs als FC Utrecht, Ajax, Bayern München en PSV. Met het Nederlands elftal werd hij in 1988 Europees kampioen. Zijn inzet en zijn winnaarsmentaliteit werden op zulke momenten erkend en herkend; het leidde in het voetbal zelfs tot het begrip ‘een type-Jan Wouters’. Je kon iemand als de Utrechter maar beter in de ploeg hebben dan tegenover je vinden.
Toch denkt hij vaker dan hem lief is terug aan het voorjaar van 1993, aan een interland tegen Engeland. Het was een jaar vóór het overlijden van zijn vader, Jan senior. Zoonlief deelde in het bewuste duel een elleboogstoot uit aan de even briljante als knotsgekke Paul Gascoigne. Het leverde Wouters de bijnamen ‘Mister Elbow’ en ‘Lee Towers’ op, naar de armbeweging van de zingende kraandrijver. “Het kwaad was geschied, ik vestigde op die manier mijn naam. Ik word nu nog steeds op straat aan die elleboogstoot tegen Gascoigne herinnerd. En dat zal altijd zo blijven. Zo vergaat het Nigel de Jong ook met zijn karatetrap.”
We zijn bij hét tere punt in de geschiedschrijving van het Nederlandse voetbal tijdens het WK voetbal van afgelopen zomer in Zuid-Afrika beland. De succesvolle campagne van Oranje, uitmondend in de tweede plaats, werd in de eindstrijd tegen het betere Spanje ontsierd door een voltreffer van Nigel de Jong op het borstbeen van Xavi Alonso. Het fragment is nog steeds een hit op YouTube. De Jong plant de noppen recht vooruit in het bovenlichaam, zonder de intentie om de bal te spelen. De Spanjaard gaat kermend tegen de grond. “Het was hard,” geeft De Jong later toe. “Maar dat is ook voetbal, dat is de emotie van de finale. Iedereen gaat over lijken.”
Lees het gehele artikel in de HP/De Tijd van deze week.
[[ poll uid=352 ]]
Bert van Marwijk is laf, maar de KNVB is nog laffer. De bond had Van Marwijk duidelijk moeten maken dat het oproepen van Nigel de Sloper voorlopig een no go is.
Halve wilden en dommekrachten als De Jong horen simpelweg niet in Oranje thuis.
Nee, nee en nog eens nee.
Nigel is een geweldige voetballer en bepaalde zaken in het veld gebeuren in een flits. Voor mij een topsporter die maar één doel voor ogen heeft. Winnen!!! En daarom ben ik blij dat hij weer meespeelt.
79% van het nederlandse voetbalpubliek is tegen, knvb en van Marwijk getuigen weer van zero ruggegraat, deze hersenloze neanderthaler verdient het niet, laat dit respectloos gedrocht buiten de selectie, niet waardig om een voetbalnatie vertegenwoordigen, meer getalenteerden verdienen meer kansen !!!
Nigel de Jong verdient een 2e kans
Nu de storm is gaan liggen, de gemoederen zijn gesust, maar zijn ondubbelzinnig brute overtreding nog vers op ons netvlies staat gebrand, heeft het er alle schijn van dat recidivist de Jong zich binnenkort weer mag melden als commando van Oranje. Alles is gezegd, het nadeel wordt in het voordeel van de aanstaande Oranje overwinning beslecht, maar is dit terecht?
Heeft iemand er ooit bij stilgestaan hoe het met zijn opponenten is vergaan, na zo’n aanslag op hun gestel? Komen zij na maanden van revalidatie ooit nog op hun oude niveau terug? Héé Nigel je antwoord en ’n beetje vlug!
Hij heeft gewoon een ondoorgrondelijke winnaarsmentaliteit, en gooit daarom alles in de strijd. Zijn mede strijders van het Oranje legioen loven zijn kwaliteiten en doen alles af als een incident. Nigel is en blijft een aimabele vent, behalve als je in het veld zijn tegenstander bent.
Als ik iemand bij een potje voetbal een dergelijk letsel zou toebrengen, komt mij dit op zware mishandeling te staan. Hier staat gemiddeld 3 maanden gevangenisstraf voor (in sommige brute gevallen langer),een aantekening in je strafblad als geweldsdelinquent en een mogelijke fikse schadevergoeding.
Het is geen optie om Nigel een 2e kans te geven. Als je al zijn vorige overtredingen optelt, heeft hij al 6 eerdere kansen op mogelijke verbetering aan zich voorbij laten gaan.
Olympique Marseille die de aanklacht tegen Nigel de Jong binnenkort indient, verhuurde Ben Arfa aan Newcastle United. Ben Arfa is meer dan een halfjaar uit de roulatie. Als je daar dan nog zijn revalidatie periode bij optelt gaat het hele proces dik één jaar na de desastreuze aanslag duren voor hij weer optimaal kan voetballen.
Het is aan Bert van Marwijk om te laten zien dat hij boven de groep staat. En Nigel na deze wandaad voorgoed uit Oranje ontslaat. De Interlandcarrière van Nigel de Jong mag niet prevaleren boven het imago van het Nederlands 11tal.
Robert Boerleider the Amsterdam Columnist
Zo’vent moetvan de voetbal velden verwijderd worden dat mensen nog naar hem kijken en van marwijk hem nog opsteld nbegijpelijk.
gs