Maxime Verhagen: ‘Ik toon leiderschap’

Na de historische nederlaag bij de Kamerverkiezingen van 2010 wacht het CDA op 2 maart een nieuwe dreun. Gesprek met vicepremier Maxime Verhagen over wat zijn partij te doen staat. ‘Ik neem mijn verantwoordelijkheid, ik toon leiderschap.’

Ons gesprek vindt plaats na afloop van de ministerraad op zijn werkkamer op Economische Zaken. De afgelopen dagen voerde de minister campagne in alle mogelijke uithoeken van het land. Vaak was hij niet voor één uur ’s nachts thuis. Toch oogt hij niet vermoeid, en hij veert zelfs op als hem wordt gevraagd naar de sfeer in de regeringsploeg. Die omschrijft hij als goed, constructief en gekenmerkt door een open houding. Maar is het ook gezelliger, kameraadschappelijker dan in het vorige kabinet, waarin Verhagen met sociaaldemocraten te maken had? “Het gaat niet om gezelligheid,” bromt hij. “Het gaat om constructief samenwerken. Resultaten boeken, dat is de inzet.”
In de huidige campagne sparen VVD’ers het CDA van Maxime Verhagen nogal opzichtig. De coalitiegenoot heeft het al zwaar genoeg na de historische nederlaag van vorig jaar bij de Tweede Kamerverkiezingen en de daarop volgende deelname aan het gedoogkabinet met de PVV, die de partij behoorlijk heeft gespleten. En na ruim honderd dagen regeren met Mark Rutte is het lek bepaald nog niet boven. In de peilingen staat het CDA onafgebroken op verlies.
Het mededogen van de VVD’ers is op te vatten als een nobele, collegiale daad, maar het heeft ook veel weg van een dodelijke omhelzing. “Dit is een non-issue,” stelt Verhagen. “Het gaat om iets anders, namelijk de vraag wat je voor ogen hebt met betrekking tot de inrichting van de provincie. Hoe presenteer je je eigen opvattingen?”
Zo gaat hij even door, om dan te eindigen met: “Ik heb helemaal geen afspraken met Mark gemaakt om ons te ontzien of zo. En als er andere VVD’ers zijn die zeggen: ‘We laten ze met rust,’ dan is dat hun keuze.”

Het is Verhagen ten voeten uit. Zo hard en duidelijk als hij schijnt te zijn bij onderhandelingen, zo mistig drukt hij zich vaak uit in de openbaarheid. Mist heeft het voordeel dat niemand je kaarten ziet. Dat het volk je niet helemaal kan volgen, is kennelijk van ondergeschikt belang. Eerst scoren, en als je dat maar vaak genoeg doet, ga je daarmee naar je achterban en kan er afgerekend worden. Maar spannend is anders.

Lees het gehele artikel in de HP/De Tijd van deze week

Meer leuke content? Like ons op Facebook

Frans van Deijl