Het plezier van de ster

Restaurant ’t Amsterdammertje viel vorig jaar in de prijzen in de eetgidsen. Eerst verstrekte GaultMillau een smiley die een ‘prijs/plezier’-adres markeert waar je onder de veertig euro voor een maaltijd terecht kunt. Dat is het equivalent van een Bib Gourmand in de Michelingids – de bandenman zelf liet een Michelinster neerdalen aan de Rijksstraatweg 119 in Loenen aan de Vecht.

’t Amsterdammertje is zo’n adres dat zich heeft opgewerkt van aangename en veelbezochte vreetschuur tot steradres. Ook al zijn de bakens dus verzet, er staat aan de Straatweg een simpel schoolbord waarop het lunchaanbod gekrijt staat. Daar is overigens niets mis mee, het verlaagt de drempel beter dan een in doublé ingelijste menukaart naast de deur, die je vaker tegenkomt op sterniveau.

Die laagdrempeligheid wordt binnen doorgezet en de ontvangst is joviaal. Bij een zaak die ’t Amsterdammertje heet en in een landhuis gevestigd is, stel je je geen grensverleggende architectuur voor en die is er dus ook niet: een tamelijk donkere, houten eetzaal met niveauverschillen, een centraal trappenhuis, spots op de tafels en een geborduurde worteldoek als servet. Het brood is al vertrouwenwekkend goed – geen geneuzel met tangen en afbakbroodjes in vier smaken, maar een perfect stuk witbrood met een mooie korst dat zonder verdere plichtplegingen op tafel verschijnt.

Ook de kaart is overzichtelijk gehouden: er zijn menu’s van drie tot acht gangen voor € 37,50 tot € 82,50, à la carte komen de voorgerechten niet boven de twintig en de hoofdgerechten niet boven de dertig euro. Zoals verwacht is de wijnkaart fors aan de prijs; dat is in zaken van deze klasse nu eenmaal zo, maar er is een aardige selectie van open wijnen.

Op een blokje hout arriveert een eierdopje met mousse van gegaard ei, schuim van gerookte aardappel en poeder van gepofte zwarte rijst, een leisteen is belegd met een macaron van Parmezaan met gelei van Bloody Mary naast een microsaucijzenbroodje met chorizo en appelcompote, en er is ook nog roquefortcrème, mozzarella, salade van zoetzure komkommer en huisgemaakte ketchup van paprika – dit alles in een cornetto die in Barbie’s hand zou passen.


Het is allemaal knap gemaakt en lollig gepresenteerd, maar het doet je soms ook verlangen naar een enkel perfect item dat bestaat uit één of twee van de 37 onderdelen van de lijst.

Wat moet je je voorstellen bij filet américain van tonijn? Het blijkt een mooi, eetbaar schilderij op leisteen van blokjes tonijn, pompoen, in rettich gerolde filet américain en zoetzure groenten op een golvend tapijt van mayonaise. Heerlijk!

Een ander voorgerecht is een marbré van langzaam gegaarde ham van Baambrugse big en biet op vier manieren, eveneens een combinatie die klopt.

Bij het hoofdgerecht – Black Angus-steak en lardo di Collonata – is een slimme, smaakverhogende combi gemaakt door blokjes biefstuk af te wisselen met perfect gestoofd vlees, gecombineerd met jonge groenten en lauriersaus.

Nu maar hopen dat ’t Amsterdammertje niet wil doorgroeien naar een tweede ster en zich vastklampt aan de prijs/plezieronderscheiding, want wat zou je nog meer willen dan uitstekend en betaalbaar eten in een ontspannen sfeer?

’t Amsterdammertje. Rijksstraatweg 119, Loenen aan de Vecht. Tel. 0294-234848. www.restaurantamsterdammertje.nl

import eet team