Jan Steeman

Jan Steeman (Weesp, 1945) presenteert het AVRO-programma Arbeidsvitaminen, het langstlopende radioprogramma ter wereld, dat deze week precies 65 jaar bestaat.

Wat is uw huidige gemoedstoestand?

Een beetje dubbel. Ik ben druk en blij met het feit dat Arbeidsvitaminen deze week jubileert en dat ik mijn plek heb binnen die lange AVRO-traditie. Anderzijds komen er met de leeftijd toch wat gebruiksaanwijzingen aan te pas. Ik heb een Hodgkin-lymfoom waarvoor ik af en toe op controle moet. Daar kom ik net weer vandaan. Hoewel ik nu heel gezond ben, geeft dat toch spanning.

Wie zijn uw helden?

Mozart, Händel en Gershwin. Allen briljante mensen, maar Mozart stijgt boven iedereen uit vanwege zijn genialiteit en veelzijdigheid van zijn muziek.

Aan wie ergert u zich?

Aan de overdaad aan nieuwsmedia die elke dag van hype naar hype hollend vooral bezig zijn met schuldvragen. Als er maar een burgemeester wordt afgezet of een café-eigenaar de gevangenis in gaat, komt er zogenaamd nooit meer brand…

Bent u monogaam?

Jazeker, en dat bevalt heel goed.

Bidt u weleens?

Nee. Maar op sommige spannende momenten in het leven, als het er echt toe doet, neem ik soms toch contact op met de God uit mijn jeugd.

Heeft u ooit een mystieke ervaring gehad?

Als ik naar een vier- of vijfstemmig koorwerk luister, bijvoorbeeld een requiem van Mozart, komt dat nog het meest in de buurt. Dan heb ik het gevoel dat ik in contact sta met hogere sferen.

Bent u aantrekkelijk?

Deze beoordeling laat ik graag aan anderen over. Vroeger in mijn jachttijd was ik er misschien mee bezig, tegenwoordig totaal niet. Ik krijg weleens opmerkingen dat mijn stem niet onaardig is.

Wat is uw grootste angst?

Dat ik het gas niet goed heb uitgedaan of het licht heb laten branden.


Wat is uw definitie van geluk?

Geluk is beseffen dat eeuwig geluk niet bestaat en tegelijk volop kunnen genieten van de mooie momenten die je met anderen deelt.

Lijkt u op uw moeder?

Ja. Zeker wat betreft mijn allesverzengende liefde en belangstelling voor muziek. Mijn moeder speelde altijd piano en heeft me veel melodieën bijgebracht. Helaas heb ik van haar ook mijn overbezorgdheid, de vrees dat de dingen die ik doe niet goed genoeg zijn.

Waar schaamt u zich voor?

Er is niets wat ik bewust gedaan heb, maar achteraf graag had willen wegmoffelen. Ik weet het dus niet.

Wanneer heeft u voor het laatst gehuild?

Een half jaar geleden, toen ik een aflevering van Little House on the Prairie zag. De onschuld van een kind werd daarin afgezet tegen de ambitie, jaloezie en hebzucht van volwassenen. Opeens voelde ik iets achter m’n ogen prikken en ik dacht: word ik nou een ouwe sentimentele gek? Blijkbaar ontroerde het me.

Hoe ontspant u zich?

Door met muziek en fotografie bezig zijn. Ik vind het ook erg ontspannend om te klussen, zoals een muurtje metselen in ons huis in Frankrijk.

Wie is uw grootste liefde?

Mijn vrouw Luce. We zijn samen sinds 1988.

Van wie heeft u het meest geleerd?

Van de paters Augustijnen bij wie ik in Haarlem op het Katholieke Gymnasium zat. En met het oog op de actualiteit: ik heb daar nooit enige narigheid aan ondervonden.

Wat is uw grootste ondeugd?

Mijn Bourgondische leven en dat ik te veel aan Bacchus offer.

Welke eigenschap waardeert u in een man?

Trouw en een zekere consequentheid in zijn gedrag, zodat je weet waar hij voor staat.


Welke eigenschap waardeert u in een vrouw?

Humor en haar warme, onbaatzuchtige belangstelling.

Als u iets aan uzelf zou kunnen veranderen, wat zou dat dan zijn?

Afvallen en minder onzeker zijn. Ik heb altijd het gevoel gehad dat ik ergens niet goed genoeg in was, om pas tien jaar later te beseffen dat ik de nodige kwaliteiten eigenlijk wél bezat. Het is een tergende onzekerheid die me mijn leven lang al bezighoudt.

Wat is uw dierbaarste bezit?

Mijn Nikon-fotocamera, mijn fotoarchief en de witte piano die ik van mijn moeder heb geërfd.

Wat is uw grootste prestatie?

Dat ik van mijn hobby – muziek – mijn beroep heb gemaakt en dat ik als manager bij de Publieke Omroep radiomakers als Gerard Ekdom, Giel Beelen en Hans Schiffers hun eerste kans heb gegeven. Professioneel zie ik ze als mijn kinderen en ik ben erg trots op de groei die zij hebben doorgemaakt.

Gelooft u in God?

Sinds mijn tienerjaren niet meer.

Welk leed heeft u anderen berokkend?

Ik ben gescheiden. Ik had er nooit op gerekend dat dat in mijn leven zou gebeuren. Ik dacht zonder schrammen oud te worden en niemand pijn te doen. Is me toch niet gelukt.

Wie hoopt u nooit meer terug te zien?

Dat soort gevoelens ken ik helemaal niet.

Wat is de beste plek om te wonen?

Op dit moment ons huis in Zuid-Frankrijk. Vanwege het inspirerende klimaat. Het mooie is dat ik daarvandaan ook kan uitzenden.

Hoe is ongeluk te vermijden?

Niet. Ik gun niemand ongeluk, maar misschien kun je pas écht geluk voelen als je ooit een tik van het leven hebt gehad.


Wat is uw devies?

Vooral geen spijt van gisteren, koester vandaag en verheug je op morgen.

Volgende week: Maria Peters

Ernest Marx