Monumentje voor Eva

Eva Cassidy, Simply Eva, 5 sterren.

Altijd sneu: pas beroemd worden nadat je tussen zes plankjes het huis uit bent gedragen. Nog sneuer als dat al gebeurt wanneer je 33 bent. En het is misschien nog wel het sneust als later blijkt dat je een van de beste zangeressen met een van de mooiste stemmen uit de geschiedenis van de populaire muziek was. We doen er om de tranen te bedwingen maar luchtig over, maar tragisch was het wel. Melanoompje in de nek, operatie, en drie jaar later – in 1996 – einde verhaal. We hebben het over Eva Cassidy, de zangeres die haar eigen carrière bovendien nog eens behoorlijk in de weg zat. Faalangstig, eigenwijs en besluiteloos – geen eigenschappen waarmee je makkelijk een platencontract scoort, en dat lukte dan ook nauwelijks. Achteraf, zeker wanneer je naar Simply Eva luistert, lijkt het allemaal zo makkelijk. Deze vrouw had alleen maar een gitaar, een microfoon en goed repertoire nodig – ze specialiseerde zich in covers – om de wereld te veroveren. Zes live gespeelde demo’s en zes livetracks, opgenomen tijdens solo-optredens in kleine intieme clubs en voilà: het beste Cassidy-album dat ooit is verschenen. Haar superbe gitaarspel verdrinkt nu eens een keer niet in kleffe arrangementen, en Somewhere Over the Rainbow, de song die het postuum verschenen compilatiealbum Songbird de weg naar de top van de charts wees, ontroert en verbijstert meer dan ooit. Deze vrouw verdiende een monument. Haar moeder en vader, van wie zij overigens gitaar leerde spelen, hebben dat met Simply Eva alsnog opgericht.

Ruud Meijer