Frits Spits ontstemd over Harpengala

Een paar jaar geleden was Frits Spits voorzitter van de vakjury voor het Buma Harpengala. Totdat vorig jaar het bestuur van Buma Cultuur de vakjury de nek omdraaide en voortaan door middel van een enquête onder haar leden tot een winnaar zou komen. Eeuwig zonde, vindt Frits: “De balans tussen commerciële en artistieke waarde is volledig verdwenen.”

Wat vond u van het Harpengala dit jaar?
Frits Spits: “Ik heb er helemaal niet naar gekeken. Zoals je kunt lezen in mijn column, heb ik er een slecht gevoel over.”

U zegt in uw stukje dat de Harpen ontstemd zijn en hun glans hebben verloren. Dat is ook niet leuk voor de kersverse winnaars Nick en Simon.
“Daar gaat het helemaal niet om. Ik heb iets tegen het systeem zoals het nu functioneert, zonder vakjury. Maar daarmee zeg ik niet dat Nick en Simon de prijs terecht hebben gewonnen of niet. Wel had ik die jongens graag een Harp gegeven met dezelfde waarde als de Harpen uit het verleden.”

Wat is er mis met de het huidige systeem zonder vakjury?
“Ze hanteren onduidelijke criteria en publiceren geen juryrapporten. Een vakjury neemt rustig de tijd om met elkaar te discussiëren om zo tot een gewogen oordeel te komen. Nu bombarderen ze gewoon een winnaar zonder te zeggen waarom en waarom nu. Persoonlijk vond ik het juryoverleg altijd iets extra’s toevoegen.”

Is het niet een beetje oubollig, een vakjury van wijze heren?
“Ik vind het allemaal prima hoor, dan doen we voortaan alleen nog publieksprijzen. Dan weet je altijd zeker dat het populairste deuntje van dat moment de prijs wint. Het mooie van een vakjury is juist dat daar mensen in zitten die zo’n beetje alle bandjes van Nederland voorbij zien komen. En ik ga niet zeggen dat ze daardoor muziek beter begrijpen, want daar geloof ik niet in. Maar ze hebben wel veel meer vergelijkingsmateriaal.”

U beschrijft ook hoe uw vakjury in 2009 in aanvaring kwam met het Bumabestuur. De winnaar die jullie naar voren schoven, Gerard van Maasakker, zou te weinig commercieel succesvol zijn. Uiteindelijk moest hij de prijs delen met Jan Smit. Dat klinkt toch niet echt objectief… 
“Wat er gebeurde, was dat het bestuur Gerard van Maasakker nauwelijks kende en vond dat Jan Smit door zijn commerciële succes meer recht had op een Harp. Uiteindelijk hebben we toen een compromis gesloten door beide artiesten een prijs uit te reiken. Achteraf gezien was dat wel een voorbode voor wat er ging komen.” 

Jan Smit heeft zijn Harp in 2009 onterecht gekregen?
“Ik ga nu niet hier zeggen of het wel of niet terecht is dat hij die prijs heeft gekregen. Het bestuur vond dat het commerciële aspect een belangrijkere rol moest spelen. Ik kon daar toen mee leven, omdat het commerciële gedeelte ook niet onbelangrijk is. Zolang er ook maar ruimte blijft voor de artistieke kant. Die balans is nu wel voorgoed verdwenen.” 

Enig idee waarom Buma Cultuur de vakjury heeft afgeschaft?
“Daarnaar kan ik alleen maar gissen. Het meest voor de hand ligt dat ze het meer in eigen hand wilden houden.” 

U heeft niet gekeken naar het Gala. Toch iets gemist?
“Jammer dat Tim Knol niet in de prijzen is gevallen. Dat is een groot muzikaal talent.”

Speciaal voor Frits: álle hoogtepunten van het Gala:

<iframe title=”YouTube video player” width=”410″ height=”290″ src=”https://www.youtube.com/embed/9DSSDXnagcU” frameborder=”0″ allowfullscreen></iframe>

Freek de Swart