De verlossing

Waarin reclamelegendes hand in hand gaan met spuitverfgajes.

Totaal onverwacht was daar dan toch nog de Elsschot-biografie van Vic van de Reijt.

De presentatie had iets van een bevrijdende clou van een lange grap. Lang in de zin dat de grappenmaker reeds in de vorige eeuw druk gesticulerend met zijn witz was begonnen, wat aan de gulle lach van wie tot het eind was gebleven trouwens niets afdeed. Hetmagnum opus van de inmiddels zestigjarige debutant is een fraai gebonden boek van vierhonderd pagina’s met stofomslag plus een leeslint. Maar eerlijk is eerlijk, de uitgever had dan ook alle tijd gehad om daarvoor de beste offerte binnen te halen.

De nieuwbakken auteur had iedereen die hij kende uitgenodigd. Dat wilde zeggen: iedereen uit de uitgeverij, ook hen die reeds lang van Drees trokken. Zoals de voormalige directeur van de Weekbladpers, Pieter de Jong, hier met Athenaeum-uitgever Mark Pieters.

Iedereen uit het buurtcafé was geïnviteerd, alsook iedereen uit café De Zwart. En nog was de gastenlijst niet vol. Dientengevolge stond men in de feestzaal opeen geperst als de spreekwoordelijke haringen in de ton en was het bijna een opluchting toen een deel zich na het officiële gedeelte elders in het gebouw ging vermeien. Dat officiële deel bestond overigens uit een toespraakje in alexandrijnen door de hoogbejaarde Drs. P, die voor deze taak was uitverkoren omdat hij evenals Elsschot reclameman én dichter was. Toen het barpersoneel eindelijk genoeg armslag had, werden de fusten aangeslagen en waande de liefhebber zich aan de Antwerpse toog. “Un stout un!”

Van een geheel andere categorie was het ultrahippe feestje van veilinghuis Christie’s in het chique Amsterdam-Zuid, dat later op de avond zijn poorten opende. Binnen stond een eigenaardige mix van graffiti-grootheden en Christiekakkers. Een bescheiden hoeveelheid graffitikunst was te zien op deze feestavond, waar ook de makers rondliepen. Foto vier is van de Londense WorldWarWon, die hier buiten voor de besmeurde deur poseert naast de Nederlandse Niels ‘Shoe’ Meulman, volgens kenners niet minder dan een legende. Shoe was geëngageerd voor een partijtje serieus action painting op de stoep, dat rond negen uur zou plaatsvinden. Collega Hugo Kaagman (hier naast Diana Ozon) had een soortgelijke opdracht, maar dan in een andere discipline: stencillen, waarbij de verf op een uitgestanst sjabloon wordt gespoten. Tot een opzetje kwam het nog, maar een rookbom die door een onbekende gast in de lift was afgestoken, bleek een spelbreker. De brandweer kwam, eraan te pas en vervolgens was het feestje afgelopen.


Mede-organisator Oscar van Gelderen, zelf graffiti-collectioneur, was ontstemd. “Met zulke sympathisanten heb je geen tegenstanders meer nodig.” Hier staat hij naast Quik, met voorsprong de beroemdste spuiter onder de vakbroeders. De artiest is op de veiling vertegenwoordigd met vier kavels, met richtprijzen tot 6000 euro. Op 8 maart gaan ze onder de hamer; gelieve uw rookbommen vooraf bij de receptie af te geven.

Jan Zandbergen