Van wie gaan we nog horen in de senaat?

Oer-SGP’er en gezaghebbend jurist die nooit een politieke carrière najoeg, maar inmiddels al meer dan twintig jaar senator is voor ‘zijn’ SGP. Een pijp is zijn vaste attribuut. Hiermee heeft Holdijk zelfs al eens het brandalarm in het Eerste Kamergebouw af laten gaan. “Hij dacht dat hij op zijn eigen kamer toch wel mocht roken,” zegt senator Egbert Schuurman (CU), “typisch Holdijk.” Een eigenzinnige man die, terwijl collega-senatoren elkaar met de voornaam aanspreken, nog altijd als ‘meneer Holdijk’ door de burelen wandelt en zelf ook iedereen bij de achternaam noemt.

Bij het grote publiek is Holdijk nog onbekend, maar binnenkort zit hij wellicht op een sleutelpositie. Als nuchtere Gelderse boerenzoon trekt hij zich daar waarschijnlijk weinig van aan. Holdijk is er op tegen het politieke karakter van de Eerste Kamer op de voorgrond te laten treden. Als het te veel op de Tweede Kamer gaat lijken, verliest de senaat volgens hem zijn bestaansrecht. Holdijk staat te boek als een harde werker die onverstoorbaar zijn gang gaat. Af en toe blijft hij volgens Schuurman zelfs in de Kamer slapen.

Vaak zijn het oudgedienden die hun partij in de Chambre de réflection vertegenwoordigen. De PVV heeft die niet, dus kiezen zij voor een ‘frisse wind’ in de vorm van Machiel de Graaf: een fatsoenlijke fysiotherapeut uit een Scheveningse vissersfamilie. Naar eigen zeggen is De Graaf al sinds de jaren negentig PVV’er; zijn partij was er alleen nog niet. Nu de Hagenaar de kans krijgt iets met zijn ideeën te doen, gaat hij er dan ook flink werk van maken.

Al tijdens de politieke training van zijn Haagse klasje, in 2009, kwam hij als beste uit de bus. Zijn potentie werd door Wilders niet onbenut gelaten; razendsnel stoomde de voorzitter van de Haagse PVV-fractie in de gemeenteraad door naar de landelijke politiek. Nu mag hij in de senaat de kar gaan trekken met een ‘divers gezelschap’ PVV’ers, wier namen nog onbekend zijn. De Eerste Kamer is een novum voor de partij van Wilders. De voor PVV-begrippen gematigde en welbespraakte De Graaf lijkt een verstandige keuze voor een Kamer met een laag politiek profiel. Collega-raadslid Boudewijn Revis (VVD): “De Haagse PVV onder De Graaf is heel wat anders dan die onder Fritsma. Er is bereidheid tot samenwerking.”


Wat precies het masterplan van Jan Nagel is, zullen we gaandeweg pas merken. Volgens Henk Krol, lijsttrekker van diezelfde partij in Brabant, is Nagel een schaker. “Hij denkt altijd strategisch een aantal stappen vooruit. Als hij stil in een hoekje gaat zitten, heeft dat een functie.” Voor een geboren en getogen Amsterdammer mist Johann Georg Nagel het typisch joviale gedrag. Op de buitenwacht komt hij wat stug en nukkig over. “Pas als je hem beter leert kennen, komt het hartelijke naar voren,” zegt Krol.

Nagel heeft politiek graag een vinger in de pap. Voor de PvdA zat hij van 1977 tot 1983 al in de Eerste Kamer. Daarna koos hij zijn eigen pad. Na Leefbaar Hilversum, Leefbaar Nederland (met Pim Fortuyn als boegbeeld), de Partij voor Rechtvaardigheid, Daadkracht en Vooruitgang (met Peter R. de Vries als boegbeeld) heeft hij met succes een nieuwe niche in het electoraat gevonden: de 50PLUS-partij. “Het is een ontzettend geslepen man die altijd een gat in de markt weet te vinden,” zegt Henk Westbroek voormalig Leefbaar-collega. “Jan zal bij elke Eerste Kamer-vergadering als eerste aanwezig zijn om slimme dealtjes te sluiten, want hij is goed in compromissen.”

Wie bedacht het tomaatlogo van de SP? Niko Koffeman. Wie bedacht de naam van het consumentenprogramma Radar, dat door zijn vrouw Antoinette Hertsenberg wordt gepresenteerd? Precies: Niko Koffeman. Koffeman, afkomstig uit Maassluis, is namelijk een begenadigd reclamemaker. Voormalig SP-collega Hans van Heijningen herinnert zich zelfs een kast vol bekers en trofeeën toen hij voor het eerst met Koffeman kennismaakte, eind jaren negentig, en komt superlatieven tekort om de senator van de Partij voor de Dieren te omschrijven: “Energiek, vriendelijk, creatief, geniaal, gedreven.”


Toch is Koffeman vrij onzichtbaar, vindt ook voormalig lijstduwer van de Partij van de Dieren Maarten ’t Hart. Hoe komt dat toch? ’t Hart weet het niet. Hans van Heijningen: “Door zijn achtergrond. Als reclameman breng je boodschappen, maar sta je op de achtergrond. Je moet ook niet altijd op een podium willen staan.”

import politiek