Wat draagt de man deze zomer?

Hoe ziet het nieuwe zomerpak eruit, moet een tatoeage echt, en waarom willen mannen wel aan de murse maar niet in de skort?

Het gaat de goede kant op met de mannenmode. De laatste tien jaar hebben zelfs Nederlandse mannen meer oog voor mode gekregen. Een man mag tegenwoordig modieus zijn, hij mag verder gaan dan het obligate pak. Ingeburgerd zijn inmiddels de skinny jeans, de afzakbroek, het lage mannendecolleté en opvallende accessoires als armbanden en die modieuze bril met dat zwarte montuur. De man die met de mode mee wil doen, draagt een murse oftewel man purse’ Deze elegante mannentas kan een forse handtas zijn of een kruislings gedragen platte schoudertas.

De mannenmode heeft lang stilgestaan door de strenge regels. Bij mannen draait het om nuchtere logica. Waarom een overhemd met een boord aanschaffen die twee knopen heeft als een boord ook sluit met één knoop? Of een kruis dat steeds lager zakt, waar is dat goed voor? Gedoe om niks.

Dankzij onder anderen een ontwerper als Paul Smith, die jaren geleden begon met voor mannen grensverleggende kleine ingrepen als een colbert met kleurige streepjesvoering, contrasterende stiksels en gebloemde overhemden, durft de moderne man steeds meer. En dat is winst. Maar de huidige mannenmodeontwerpers hebben weinig op met subtiliteit en gaan voor creativiteit en vernieuwing.

De nieuwe Paul Smith is Thom Browne. Een jaar of vijf geleden vond de Amerikaanse modeontwerper dat het mannenpak toe was aan een revisie. Hij knipte broekspijp en mouw korter, sneed van het colbertjasje de taille strakker en versmalde de revers. Resultaat: een cartoonesk pak, dat wel te heet gewassen leek. Het duurde even, maar inmiddels heeft het ‘gekrompen’ pak – weliswaar in wat minder extreme uitvoering – zijn opmars gemaakt in de mannengarderobe.


Goed nieuws: deze zomer blijft het pak slank gesneden. Brownes voorstel – en dat van vele anderen, onder wie Viktor & Rolf en Jean Paul Gaultier – voor hete zomer-dagen is een vrij strakke short, die eindigt boven de knie. Collega-ontwerpers kwamen aan met nog nauwere exemplaren. Kortom: de nieuwe short is kort en sexy als de voetbalbroekjes uit de jaren zeventig. Dat is slikken voor veel mannen, want heel anders dan die zakkige kaki bermuda die al jaren uit de kast komt als de temperuur boven de 25 graden stijgt. Als deze ballenknijpers in Nederland aanslaan, dan eet de verslaggeefster haar Prada-sombrero op.

Parijs en Milaan toch per se volgen? Dan hoort bij dat korte broekje ook een stel mooie benen. Maar dat wilt u vast niet, want naast die belachelijk strakke short wil vrijwel elke ontwerper in Parijs en Milaan u ook nog een rok aantrekken. Prada kwam weer aanzetten met de skort – een combinatie van short en skirt, oftewel een kort broekje met schaamlapje. Skort en rok, maar ook de luchtige kaftan die al een tijdje door westerse ontwerpers onder wie Versace wordt gepromoot, slaan enkel aan in duistere subculturen, niet bij een breed publiek. Best raar: eeuwenlang voeren mannen immers gerokt en stoer over de wereldzeeën en deden ze zaken in blote benen. Toch maar eens proberen? Draag ‘m vooral niet vrouwelijk, maar over een broek en met stoere legerkisten.

Met zoiets banaals als jeans houden high fashion-ontwerpers zich amper bezig. Dries van Noten ‘knoeide’ er bleekwater overheen, met witte uitgebeten vlekken tot gevolg. Bomberjack van H&M erbij en ziedaar de skinheadlook die allesbehalve een trend is. Paul Smith stikte verticale ritsen in de zijnaad van zwarte skinny’s. Ook maar laten hangen. Tot zover de kansloze mannentrends.


De betere casual merken zoals Dsquared2, Diesel, D&G (de goedkope lijn van Dolce & Gabbana) en Avelon borduren voort op de ‘versleten’ spijkerbroek met artistieke gaten en gehavende zakrandjes die ogen alsof er een muis aan heeft geknabbeld. Tegenwoordig komt er een arsenaal aan gereedschap en technieken (slijptollen, staalborstels, schuurpapier, laserstralen, zandstralen, wasmachines vol stenen) aan te pas om een modieus geruïneerde jeans te maken. Bij jeans gaat het allang niet meer alleen om het model, maar ook om de wassingen en de plaats van de gaten, waarover goed is nagedacht.

Waarom destroyed jeans maar blijven aanslaan? Een goed ‘vernielde’ jeans is helemaal handwerk, en dus uniek. Ook mooi meegenomen is de aanhoudend populaire vintage-look.

Gekleder dan de jeans is de chino. Deze bandplooiloze pantalon met zakken op de zijnaad en knoopgulp werd in de jaren vijftig al gedragen op de Filippijnen door de daar gestationeerde Amerikaanse soldaten. De broek, die zijn naam dankt aan Chinezen die de pantalon naar de Filippijnen importeerden, maakt een comeback en is een mooi alternatief voor mannen, veelal vijftigers, die een skinny jeans niet aandurven en zich nog dagelijks automatisch in het antieke model ‘mummy jeans’ hijsen dat reikt tot de taille, wat vaak wordt benadrukt door een te strak aangesnoerde goedkope riem. Weg ermee!

Boven de nieuwe chinobroek hoort een luchtig en nonchalant lichtgewicht colbertje van bijvoorbeeld Lanvin. Vermijd modellen met opgestikte elleboogstukken. Negeer de verkooppraatjes die beloven dat jasjes met dergelijke bespottelijke versiering mode is. Gestreept T-shirt erbij (trend voor mannen en vrouwen). Het nieuwe jack is het stoere leren motorjack.


Kleur – knaloranje jeans bij Filippa K, citroengele bij Lanvin – is een grote trend in de vrouwen- én mannenmode. Een vrolijk T-shirt kan natuurlijk altijd; zwak kleur af met wit of donkere tinten.

Doe eens hip en zet een tatoeage. Tijdens de laatste mannenshows met de mode voor komende winter wemelde het van de getatoeëerde mannennekken, -borsten en -armen. De tatoeage, tot zo’n dertig jaar terug een ding voor zeelieden, marginalen en criminelen, is deze zomer het nieuwe accessoire. Alles mag en kan: van Jezus aan het kruis (net als Arie B.), old school pin-ups (Jakhals Erik) tot sterretjes (Oh oh ‘Sterretje’ Cherso). Als een stripboek laten we ons gewillig vol krassen. Kunstenaar Scott Campbell was flink in de weer geweest voor Louis Vuitton, niet met permanente tattoos (hoewel er heus wel types zijn die een LV-logo op hun bast willen), maar met laffe afwasbare inktplaatjes.

Georgette Koning