Bruiloft met debat na

Geert Dales (59) is al bijna twintig jaar samen met Rinze de Vries (44). Ze trouwden op 5 maart 2002, de dag voor de gemeenteraadsverkiezingen in Amsterdam, waar Dales toen wethouder was. Hij heeft nu diverse deeltijdfuncties, De Vries werkt als projectleider bij het Rode Kruis.

Dales: “Mijn politieke tegenstanders klaagden natuurlijk dat ons huwelijk op die dag een pr-stunt was. Maar wij zijn allebei jarig op 5 maart, waren tien jaar samen en vonden dat dus ook een mooie dag om te trouwen.”

De Vries: “We wilden gewoon een gezellige dag. Trouwen en dan een borrel, met vrienden, familie en kennissen. We wilden geen traditionele bruiloft, maar ons wel heel erg samen voelen. Zoals we ook zijn.”

Dales: “Het huwelijk was ’s middags en werd voltrokken door Job Cohen. Daarna hadden we een borrel. Ik dacht eerst: ik ga toch niet op m’n eigen feest alleen maar spa drinken? Maar ik moest op tijd in de studio zijn voor dat debat, dus ik heb me moeten beheersen.”

De Vries: “Dat debat was heel leuk. Daarna zijn we met z’n tweeën nog gaan eten in het Amstel Hotel. Om de dag samen af te sluiten.”

Dales: “Wij zijn getrouwd om persoonlijke redenen, niet om signalen af te geven.”

De Vries: “Toen ik vertelde dat we gingen trouwen, zeiden mensen: ‘Wat goed, jullie erkennen en bekennen voor de buitenwereld dat jullie samen zijn.’ Ik dacht: hoe bedoel je, dat doen en zijn we toch al tien jaar?”

Dales: “Als we niet hadden kunnen trouwen, dan was dat zo en was het leven vrolijk doorgegaan. Wij voelden ons vóór de Wet openstelling huwelijk niet tekortgedaan. Maar nu is het toch wel mooi. Ik ben een heel rationeel mens, maar het huwelijk geeft een extra element aan onze verbondenheid. En dat is volstrekt irrationeel.”

Dales: “We hebben een natuurlijk gegroeide rolverdeling. Ik strijk bijvoorbeeld, en poets het huis.”

De Vries: “Ik kook meestal en doe de was.”

Dales: “Zoiets regelt zich gaandeweg. We werken allebei, ik ben nogal uithuizig.”


De Vries: “Dus we nemen meestal wel even samen de agenda’s door, zodat we elkaar nog zien. Als we samen thuis zijn, speelt Geert soms piano en zing ik erbij.”

Dales: “Hij heeft een heel goede stem – die heb ik ontdekt. Vorig jaar met onze verjaardag heeft hij zonder dat ik er iets van gemerkt heb een hele cd opgenomen. Met een door hem zelf geschreven liedje.”

De Vries: “Job Cohen vroeg tijdens ons huwelijk: ‘Waarom wil je met Geert trouwen?’ Ik zei: ‘Met Geert zit altijd de lente in de lucht. Er gebeurt altijd wat. Dat heb ik in het liedje verwerkt.”

Dales: “Ik krijg er nu weer tranen van in mijn ogen.”

De Vries: “Wij praten nooit over onze relatie. Als je dat moet gaat doen, is het voorbij. Er zijn natuurlijk weleens kleine ergernissen.”

Dales: “Ruim je rotzooi eens op.”

De Vries: “Zet de vaat niet in de gootsteen.”

Dales: “Maar dat is alles. Wij hebben een heel ongecompliceerde relatie, zonder dat we oppervlakkig met elkaar omgaan. Met een van mijn beste vrienden hef ik geregeld het glas en zeg ik: het is fijn om homo te zijn. Ik kan het iedereen aanraden. Maar ik heb geen enkele behoefte om daarin activistisch te zijn.”

De Vries: “Ik vind het verbazingwekkend dat het nog steeds zo’n issue is.”

Dales: “Het heeft nooit in ons nadeel gewerkt, we hebben er nooit ingewikkeld over hoeven doen. Juist omdat we er niet ostentatief mee bezig zijn, kan dat een positieve en stimulerende uitwerking hebben.”

De Vries: “Toen Geert burgemeester werd van Leeuwarden, zeiden mensen: ‘Jullie zijn twee mannen, dat kan toch helemaal niet daar?’ Maar op de voorpagina van de Leeuwarder Courant stond niet ‘Dales heeft een man’, maar ‘Dales heeft een Friese man’. Dat was dus een plus.”


Dales: “Ik heb er daar nooit en te nimmer iets over gehoord. Ook bij Inholland, waar ik veel contact had met allochtone studenten, die heus wel wisten hoe het zit, heb ik er nooit iets over gehoord. En we wonen in een buurt vol allochtonen, maar we hebben nog nooit iets vervelends meegemaakt. Daar word je onbezorgd van.”

De Vries: “Alle activistische dingen die je in de media ziet, zijn zo over the top. De Gay Pride is gewoon een feest, net als Koninginnedag. Ik heb nooit het idee: daar moet ik naartoe. Maar ik denk dat we er weer anders tegenaan zouden kijken als ons wél iets vervelends zou gebeuren.”

Mirjam Streefkerk