Slachtoffers van seksueel misbruik binnen de katholieke kerk in Nederland voelen zich niet serieus genomen. Ze beschuldigen de kerk ervan onderzoek naar misstanden moedwillig te saboteren. Volgens de KLOKK (Koepel Landelijk Overleg Kerkelijk Kindermisbruik) gaat de kerk ‘ieder contact met de slachtoffers uit de weg’ en beschadigt het instituut ‘bij voortduring de talloze slachtoffers’.
PvdA’er Ronald Bandell, die door de Nederlandse Bisschoppenconferentie is aangesteld om de aanbevelingen van de commissie Deetman uit te voeren, heeft zich volgens de slachtoffers louter omringd met die-hard katholieken. “De onwil van de kerk om deze episode uit de geschiedenis van de kerk te herstellen is overduidelijk. Kennelijk hebben niet de slachtoffers maar de positie en eigenbelang van de kerk prioriteit.”
De paus heeft inmiddels in het Belgische opinieblad Knack een reactie gegeven over de manier waarop de katholieke kerk heeft geprobeerd om de het misbruik in de doofpot te stoppen: “Het kerkelijk strafrecht (heeft) tot in de jaren vijftig gefunctioneerd. Het was weliswaar niet volmaakt, je kunt op vele punten kritiek hebben, maar niettemin: het werd toegepast. Maar vanaf het midden van de jaren zestig werd het gewoon niet meer gehandhaafd. De gedachte was dat de kerk niet een kerk van recht maar een kerk van liefde moest zijn; ze mocht niet straffen.”
Op de vraag of het misbruik kon ontstaan omdat de katholieke kerk het instituut belangrijker vond dan de slachtoffers, antwoord de paus: “De analyse is natuurlijk niet gemakkelijk te maken. Wat beschouw je als het belang van het instituut kerk? Waarom reageerde men vroeger niet op dezelfde manier als wij tegenwoordig doen? Ook de pers bracht zulke dingen vroeger niet ter sprake, het besef was toen anders. We weten ook dat de slachtoffers zelf grote schaamte voelen en beslist niet zomaar in de publiciteit willen komen.”
De katholieke kerk in België maakt zich intussen grote zorgen over de uitkomst van de Kamercommissie Seksueel Misbruik. Reden? De commissie is aan het kijken of het biechtgeheim afgeschaft kan worden. Dit zou betekenen dat een priester opgebiechte kennis niet meer mag onttrekken aan strafrechtelijk onderzoek. Nooit meer een ‘Wir haben es nicht gewusst’ dus. Als de kerk dat maar overleeft.
Weet Mariska de Haas van deze bewijslast tegen de Katholieke kerk?
Weet je wat mij verbaasd, dat men in nederland liever praat over pedofilie en pedosexuelen, kinderen toewijst aan pedodaders vaders.
Maar de slachtoffers verwijst naar de psychiater en het liefst de mond laat houden.
Het is dus niet alleen de paus, het is de hele verotte maatschappij.
Toch is er een argument de Paus las hoofddader te zien, gezien de documenten die de Kerk zelf heeft gepubliceerd op dit vlak. Kardinaal Ratzinger heeft het enigszins geheim document Crimen Sollicitationis helpen opstellen, waar slachtoffers van seksueel misbruik door clerici verboden wordt hier over te spreken op straffe van excommunicatie. Ook ouders van slachtoffers mogen er niet over spreken. Crimen Sollicitationis. BBC heeft daar ooit een documentaire over gemaakt.
http://radicalfilms.co.uk/2008/02/12/crimen-sollicitationis-sex-crimes-and-the-vatican-bbc-panorama-series/
28 december, feest van de Onnozele Kinderen !
Misschien een goede reden om dit ‘versleten’ en vast vergeten feest van vroegere tijden weer nieuw leven in te blazen ter accentuering van de – in elk opzicht – geestelijke verwaarlozing van het onnozele kind !