Tussendoortje

Wat wij verwacht hadden van het debuut van The Vaccines? Eerlijk gezegd niet zo veel. Een energiek livebandje, dat wel. Maar verder: geijkte ritmes, clichématige akkoordenschema’s en tekstjes vol afgekloven teenage angst. “Post break-up sex, that helps you forget your ex/What did you expect from post break-up sex?” vraagt Justin Young met welluidende stem. Niet veel, is het antwoord wederom, maar – zo luidt de ondertoon – lekker is het wel. Eigenlijk geldt hetzelfde voor het debuutalbum van dit Londense bandje. Ze maken lekkere muziek als tussendoortje, maar een vaste relatie met deze groep zou al gauw gaan vervelen; daarvoor hebben ze te weinig te melden. De vergelijking met The Strokes, die je nog weleens hoort maken, is dan ook ver gezocht: die druiven hangen voor The Vaccines te hoog. Maar wacht even… Wat is dat? Een hidden track? Een piano, opgenomen met een goedkoop recordertje. Simpele maar effectieve akkoorden en dan een breekbaar stemgeluid. “I’m allright. Why’d you ask?” Een gesprek tussen vader en zoon. Een vader die eigenlijk zijn vader niet is, omdat zijn moeder ooit zwanger werd van een ander. En dat die zoon zich daar dan weer schuldig over voelt. Somebody Else’s Child: een prachtnummer. Maar helaas maakt één hidden track nog geen droomdebuut. Wat wij door dit verborgen nummer verwachten van het tweede Vaccines-album? Heel wat meer.

Ruud Meijer