Sjoerd Kramer (26)

Sjoerd woont op een ongewone plek: in een studio in een bejaardenflat in Rotterdam. Vanaf zijn balkon op de negentiende verdieping kun je de skyline van Delft en Den Haag zien in de late middagzon. “Hiervóór woonde ik met vrienden in een kraakpand. We moesten eruit. Mijn oma had een nieuwe vriend en die heeft deze studio voor me geregeld. De woningcorporatie was net een project gestart: 55-plussers mixen met studenten, voor de diversiteit in de flat.”

Sjoerd studeert autonome kunst aan de Willem de Kooning Academie. Hij probeert af te studeren met het niks-doen. “Ik doe nu voor de derde keer het vierde jaar. Of het dit jaar lukt om af te studeren weet ik niet, ik heb pas de helft van mijn studiepunten. Mijn werk als kunstenaar gaat over het afwezige en het niets. Mijn profiel is het profiel van iemand die niets doet. De afgelopen vier dagen heb ik bijvoorbeeld alleen maar geslapen.”

‘Slechts in totale leegte bestaat perfectie’ staat in een tekst die bij het project hoort. “Ik ben niet op zoek naar iets spiritueels, ik ben eerder verveeld. Regelmatig slaap ik zo’n zestien uur per dag, daartussen vul ik tijd met gamen, schaken, pokeren en saxofoon spelen. Waarvoor ik wakker word? Als ik te lang geslapen heb, gaat mijn lichaam protesteren; dan móet ik opstaan. Na een paar dagen niets doen word ik actief. Vandaag heb ik opgeruimd voor een goede indruk en ben ik langs de academie geweest.

“De kern van mijn levensstijl is waarschijnlijk mijn ADD: ik heb maar een spanningsboog van vijf minuten. Ik weiger ritalin te slikken. Visolie helpt ook goed, maar dat vergeet ik dan weer. Mijn hoofd zit vol met ideeën, het is een wervelstorm aan inspiratie. Maar door te veel prikkels word ik moe. Ik slaap daarentegen heel actief. Als ik slaap, gaan de avonturen door zonder de beperkingen van het aardse leven. Geld leen ik van de IB Groep en wanneer nodig, word ik ondersteund door mijn ouders. Tegenover hen voel ik me wel verplicht om mijn studie af te maken, trouwens. Voor mezelf zou het niet zo hoeven. Ik snap de gangbare visie op tijd, geld en het nut van diploma’s niet echt.


“Ik ben vrij en dat wil ik graag zo houden. Monogamie vind ik geen probleem, maar ik moet wel op mezelf kunnen zijn. Drie jaar heb ik al samengewoond, te jong en onbevangen hebben wij ons in het diepe gestort. Dat liep mis. Zij wilde alles in één keer; als ik het niet tegen had gehouden, hadden we al een kind gehad. Dat wilde ze na drie maanden al. Ik niet.

“Verder ben ik ook wel een beetje een normale jongen, hoor. Als ik echt lui zou zijn, zou ik voor vier euro per dag zo’n bejaardenmaaltijd kunnen bestellen. Maar ik hou van vers eten en neem dus de moeite om zelf te koken.

“Later wil ik een autonoom functionerend huis bouwen en brainstormsessies geven: ik ben laatst uitgenodigd door de TU Eindhoven om daar sessies te geven. En ik word creatief katalysator bij Microsoft. Niet dat ik daar speciaal iets voor ga doen, maar ik kom er wel. Omdat ik goed ben in zíjn.”

Pauline Bijster