Jokken dat het gedrukt staat

Journalist Anton Dautzenberg staat sinds zijn laatste publicatie bekend als de Kretenzische donor. Naar analo gie van de Kretenzische leugenaar, van wie je nooit zeker weet of hij de waarheid spreekt of niet, is het bij de eerste categorie volstrekt onhelder of hij een orgaan heeft afgestaan of niet. Op foto één geeft hij het eerste exemplaar van het donorverslag Samaritaan aan een man die hij zijn tweelingbroer noemde. Dat zou dan die snuiter rechts moeten zijn.

De presentatie vond plaats in het voormalige Wilhelmina Gasthuis (een ziekenhuis dus, maar toch ook weer niet) waar Dautzenberg werd geïnterviewd door Arjen Fortuin van NRC Handelsblad, hier naast Peter Rosendaal van de CPNB. Bijna hadden we gezegd dat de nieren van Dautzenberg werden geproefd, maar dit was de bezoekers in dit voormalige snijzaaltje nu juist uitdrukkelijk niet toegestaan. Wel wist zijn uitgever Mizzi van der Pluijm nog te melden dat Dautzenberg zich voorafgaand aan zijn optreden bij Pauw & Witteman een lijfelijk onderzoek door de redactie had moeten laten welgevallen; dit omdat ze daar al eens eerder fantasten in de uitzending hadden. De derde foto is van bezoeker Jeroen Mirck, raadslid voor D66 in Amsterdam-Nieuw-West en tevens journalist bij Joop.nl.

Eveneens gelouterd in de jokkebrokkerij is Renzo Verwer, die

zijn pijnlijke ervaringen op de relatiemarkt omsmeedde tot een handboek, getiteld De liefdesmarkt, waarin iedereen ervan langs krijgt: de vrouwtjes net iets meer dan de mannetjes. Een keur aan beroemde bezoekers maakte zijn opwachting op de presentatie. Een rolletje was weggelegd voor Joep Schrijvers, de auteur van het standaardwerk Hoe word ik een rat. Hij leidde het tafelgesprek en begon met een woord van troost. “Als homo-man heb ik diep medeleven met jullie, want hetero’s hebben het bepaald niet gemakkelijk, als ik dit boek moet geloven. Allemachtig, wat een gemuts!”

Achter de tafel zaten voormalig atleet Simon Vroemen en Sofie Rockland, eigenaresse van een winkel in liefdesartikelen. Simon bleek een voormalige kei in liefdesverdriet te zijn en presteerde beter naarmate hij blauwtjes liep. Hij werd twaalfvoudig Nederlands kampioen steeplechase, maar inmiddels was hij gestopt. Logischerwijs was hij nu getrouwd, en zijn vrouw was ook nog eens hoogzwanger. Sofie bestreed evenals de auteur van het handboek de stelling dat de samenleving oversekst was. “Ik zou trouwens wel stom zijn als ik iets anders zou zeggen, want ik leef ervan.” De auteur heeft aan zijn inspanningen een boek van ruim driehonderd pagina’s overgehouden, plus naar eigen zeggen twaalf onenightstands. Op dit punt kon hij nog wel iets opsteken van zijn goede vriend en mentor Boudewijn van Houten.


In het handboek zelf heeft Sjaak Bral inzake dit onderwerp het laatste woord: “Beroemd zijn heeft beslist zijn voordelen. Het opent benen die voor anderen gesloten blijven.”

Jan Zandbergen