Vriendschap door dik & dun

[[image file=”2011-04/schermafbeelding-2011-04-26-om-4.19.39-pm.png” align=”inline” ]]
Elke week één artikel uit HP/De Tijd in zijn geheel op de website. Deze week vertelt Engin Celikbas (42) over zijn beste vriend Raymond van de Klundert (47).

Hoe lang bent u al vrienden?
“Sinds 1994. Toen werden we collega’s en tegelijk vrienden.”

Hoe heeft u elkaar ontmoet?
“Ik werkte al bij DDB (reclamebureau in Amsterdam, red.). Ray kwam tegenover me te zitten, aan de andere kant van de hal. Meteen de eerste dag zijn we ’s avonds naar Reservoir Dogs van Quentin Tarantino geweest. Daar zou hij samen met zijn vriendin Judith heen gaan. Zonder te overleggen, vroeg hij mij ook mee. Dat is typisch Ray: gastvrij, open en spontaan.” 

Hoe typeert u de vriendschap?
“Onze vriendschap is heel relaxed. We kunnen ook samen op reis zonder elkaar te irriteren. Dat vind ik altijd een goede graadmeter. What you see is what you get bij Ray. Verder zijn onze levens best met elkaar vervlochten. De relatie gaat verder dan alleen hij en ik. We passen op elkaars kinderen en gaan af en toe met de gezinnen samen op vakantie.”

Hoe vaak ziet u elkaar?
“Een paar keer per maand. Verder sms’en en mailen we veel.”

Wat doet u als u afspreekt?
“Koffiehuis De Hoek aan de Prinsengracht is tussen de middag een vaste plek. Sporten doen we ook vaak. Ray is fanatiek, maar ik ben nog een tikkeltje erger. Dat is ook zo’n graadmeter, denk ik. Dat je misschien een andere sportbeleving hebt, maar daar geen gezever over is. En we gaan ook weleens uit of een weekend weg. Ray is een echte stapper. Wil altijd ‘nog één drankje’.”

Wat was een hoogtepunt in de vriendschap? En wat was een dieptepunt?
“Het is meer een optelsom van mooie momenten. Een grappig sms’je dat hij stuurt tijdens een voetbalwedstrijd, of een gezellige avond met een goede dj op Ibiza. Maar ook een gesprek bij het koffiehuis over helemaal niets. Na Judiths dood en het boek (Komt een vrouw bij de dokter, red.) was Ray een tijd anders. Hij werd erg direct. Als iets hem niet zinde, zei hij dat ook meteen. Toen heb ik hem eraan herinnerd dat niet iedereen dezelfde levensles heeft gehad als hij. Eerlijkheid is goed, maar je leeft wel in een bepaalde context. Dat hoorde, denk ik, bij zijn verwerkingsperiode.”

Wat is het laatste dat u met uw beste vriend besprak?
“Zijn nieuwe project Nightwriters. Hij was blij met alle reacties die hij kreeg. Eerder dacht ik weleens dat het Ray echt niet interesseerde wat vreemden van hem vonden, maar ook hij heeft net als iedereen een beetje erkenning nodig.”  |

Karen Geurtsen