Waarom Mei Li Vos thuis moet blijven

Op 4 mei herdenken we in Nederland de mensen die bij oorlogshandelingen zijn omgekomen. Dat deden we voor het eerst op 4 mei 1946, een jaar na de capitulatie van de Duitsers. De moffen waren in die tijd nog veel malen kwaadaardiger dan tegenwoordig. Joden, maar ook andere mensen werden op industriële schaal vermoord. Dat herdenken we op 4 mei. Een prima dag ook om eens een groep mensen buiten te sluiten, moet Mei Li Vos gedacht hebben.

Het is een eigenaardig stukje tekst dat het ex-PvdA-Kamerlid heeft afgescheiden. Een schoolvoorbeeld van hoe een Godwin elke discussie degradeert tot een doodgeslagen biertje. Laten we dit voorbeeld eens nauwkeurig analyseren, opdat wij nooit vergeten waarom Godwins ook alweer smaken naar natte hond.

Het begint allemaal nog vrij onschuldig:

“Het mooie van de herdenking van vier mei is precies dat: ondanks onderlinge verschillen, politiek, ideologisch en religieus, zijn we het eens wat en wie we herdenken.”

Hoewel de meningen ietwat verdeeld zijn of we allemaal hetzelfde herdenken, kun je inderdaad stellen dat onderlinge meningsverschillen niet tellen die dag. We herdenken een overwinning van het goede op het grote kwaad. Een dag dat we een minuut stil zijn en tegen elkaar zeggen: “Laten we zorgen dat mensen nooit meer en masse als kistkalveren worden afgeslacht.” Maar dan begint het:

“De PVV schreef in haar verkiezingsprogramma dat we op 4 mei de ‘slachtoffers van het (nationaal-)socialisme herdenken. (…) In eerste instantie denk je dat de schrijver van de PVV-teksten, Martin Bosma, de zoveelste tekstuele provocatie heeft gedaan.”

En je eerste gedachte is vaak de beste. Het is een tekstuele provocatie die het socialisme aan het nazi-regime probeert te koppelen. Bovendien is het een non-discussie, want het verschil tussen een extreem-linkse of extreem-rechtse dictatuur zit hem vooral in de idealistische tierlantijn eromheen. We gaan verder:

“Het gaat om meer dan een woordgrapje. De PVV is bezig de werkelijkheid te ‘reframen’ en de geschiedenis te herschrijven. Het lukt de partij wonderwel om ‘links’ van alles in de schoenen te schuiven. Dat gaat via curieuze redeneringen. (…) Ik kan al deze beweringen proberen feitelijk te weerleggen, maar dat zal voor veel mensen die deze redenering zijn gaan geloven niet uitmaken. Politiek is meestal een kwestie van geloof, en de PVV heeft dat goed door.”

Hier beschrijft mevrouw Vos perfect wat ze zelf drie jaar lang voor de PvdA heeft gedaan. Politiek is een kwestie van overtuigen en reframen is een favoriet stuk gereedschap. Tot hier is het nog prima te volgen, nu komt het WTF-gedeelte:

“Andere manieren om de werkelijkheid te herformuleren, zijn de pogingen van Wilders om te bewijzen dat alle rechters van D66 zijn, dus hem niet welgezind, dus partijdig en die dus gewraakt moeten worden.”

Ten eerste klopt het dat veel rechters D66 stemmen (PDF). Ten tweede werd het eerste wrakingsverzoek toegewezen, wat best bijzonder is. Wanneer je kijkt naar de cijfers van – bijvoorbeeld – de rechtbank in Arnhem over 2010, zie je dat van de veertig wrakingsverzoeken er maar één werd ingewilligd (.doc). Van de totale 288 wrakingsverzoeken in 2009 werden er slechts vijftien toegewezen. Een politiek dier als Wilders reframet zo’n rechtszaak tegen hem natuurlijk als een malle; dat zag iedereen van mijlenver aankomen. Maar maakt dat PVV’ers tot een soort Untermenschen die geen herdenking mogen bezoeken? Dwalen we überhaupt niet een beetje af van het onderwerp? Kennelijk niet, want de volgende alinea gaat over oud-HP/De Tijd-columnist Thomas van der Dunk:

“Het terugtrekken van de Willem Arondéuslezing van Thomas van der Dunk vanwege de kritiek op de PVV is in eerste instantie een smet op het blazoen van zowel de Noord-Hollandse Statenleden van het CDA als VVD, maar ging ook om een ander middel om de geschiedenis te herschrijven.”

Noord-Hollandse Statenleden van het CDA en VVD zijn een stelletje mietjes eersteklas en de PVV speelt de gebruikelijke rol van Calimero. Dat kun je natuurlijk ‘een middel om de geschiedenis te herschrijven’ noemen. Maar de enige geschiedenis die hiermee herschreven wordt, is dat mensen voortaan weten dat er zoiets bestaat als de Willem Arondéuslezing. Heeft dit sowieso nog wel iets met Anne Frank te maken? Lieve Kitty, iemand? Ah, eindelijk – de slachtoffers:

“Ik heb het nog niet gehad over de nabestaanden van de slachtoffers van oorlogsgeweld. Over hoe zij zich voelen naast politici die vinden dat niet hun geliefden worden herdacht, maar vermeende slachtoffers van het socialisme. Hoe rustig kan je als kleinkind van een Auschwitz-overlevende naast Martin Bosma op de Dam staan als je weet dat hij het nationaal-socialisme hetzelfde vindt als het socialisme? Wat moet een nazaat van een socialistische verzetsstrijdster als een vijfde van de Kamerleden vindt dat zijn moeder aan de verkeerde kant stond?”

Maar Mei Li, zei je niet helemaal aan het begin van je betoog dat onderlinge politiek, ideologisch en/of religieuze verschillen niet tellen die dag? Bovendien zouden dat niet ‘vermeende slachtoffers van het (nationaal-)socialisme’ moeten zijn? Jij bent hier degene die reframet en het woord ‘nationaal’ helemaal schrapt, niet Martin Bosma. Bovendien, is dit geen discussie over hoe het nazi-regime in het politieke spectrum te plaatsen? Heeft de PVV ooit beweerd dat socialistische en communistische verzetsstrijders aan de verkeerde kant stonden? Is Cohen ooit een (nationaal-)socialist genoemd door de PVV? Heeft Dion Graus ooit geprobeerd met een ijzerzaagje het beeld van Hannie Schaft te onthoofden? Neen, omdat de PVV a) ook wel weet dat zoiets onzin is en b) het nationalisme Geert Wilders’ territorium is.

Kort samengevat vindt Mei Li Vos dat PVV-politici niet welkom zijn bij de 4 mei-herdenkingen omdat Martin Bosma nazi’s (nationaal-)socialisten noemt. Wat dan weer onderdeel is van het grote-PVV-herschrijf-de-geschiedenis-plan. Geert Wilders formuleert deze namelijk verder door rechters in zijn eigen rechtszaak te wraken en uit te schelden voor D66’ers. De PVV in Noord-Holland maakt het af door er voor te zorgen dat een of andere intellectuele, raarpratende linkse lullo niet mag lullen op een lezing die verder niemand kent noch interesseert. Logica voor gevorderden.

Beste Mei Li Vos, of je het nu leuk vindt of niet, PVV-politici zijn democraten. PVV-politici zijn tegen het vermoorden van mensen als kistkalveren. PVV-politici respecteren de politieke en juridische spelregels. PVV-politci zijn welkom op een 4 mei-herdenking. Ook aan Fransisco van Jole, het Hitler-taboe is er om een reden. Vergelijk de PVV met Front National, Vlaams Belang, de Centrum-Democraten of welke andere populistische schreeuwpartij dan ook. Maar niet met een pervers dictatoriaal regime dat hele volkeren wilde vernietigen. Dat is pas echt een smerige manier van reframen.

Freek de Swart