Liefdesverdriet

James Worthy’s debuut, toepasselijk getiteld James Worthy, is met afstand het meest gehypete boek van het jaar. De Twitter-, Tumblr- en T-shirtcampagne heeft zijn werk gedaan. Drie drukken binnen een paar weken en een spraakmakend optreden bij DWDD, waar Worthy vertelde dat hij de beste beffer van Europa is. Leuk voor hem, en vooral voor zijn veroveringen, maar een belangrijkere vraag is natuurlijk: kan hij ook schrijven?

Tja. Het goede nieuws van James Worthy is dat er met enige regelmaat een aardige zin, scène of grap in staat. Het slechte nieuws is dat de hoogtepunten vrij consequent worden afgewisseld met pijnlijke miskleunen. Worthy schiet met hagel. Woordspelingen, maffe anekdotes, een mongool die een strippenkaart opeet – het lijkt hem niet uit te maken hóe, als hij zijn lezers maar aan het lachen krijgt. En iemand die heel nadrukkelijk zijn best doet om grappig te zijn, is het zelden.

Worthy’s onderwerp is niet per se vrolijk: keihard, onvervalst liefdesverdriet. Hoofdpersoon James, schrijver, wordt gedumpt door Polly, de liefde van zijn leven. Het is het startschot voor een reeks scharrels en andere ranzige escapades, die af en toe wordt onderbroken door een poging om Polly terug te winnen.

James Worthy is misschien het best te vergelijken met dik aangezette Hollywoodkomedies. Na vier flauwe grappen heb je er eigenlijk genoeg van, maar dan komt er opeens een vijfde grap waar je, bijna met tegenzin, wél hardop om lacht. Zo gaat het eigenlijk het hele boek door. Je wordt constant heen en weer geslingerd tussen sympathie en ergernis.

Het zou al schelen als Worthy zich niet meer zou wagen aan woordspelingen (de hoofdpersoon heeft een boek uitgebracht bij uitgeverij De Vlezige Dij). En, ook al was het dan de helft korter geweest, zijn debuut had ook wel gekund met iets minder metaforen voor de liefde. Worthy’s wél geslaagde scènes verdienen beter gezelschap.

James Worthy: James Worthy. Dutch Media, €15,95. Ook verkrijgbaar via www.ako.nl.

import fictie