Ganz geil

Lady Gaga. Born This Way. 4 sterren.

‘I don’t speak German, but I can if you like,’ zegt Lady Gaga, en voordat de killer-technobeat van het nummer Scheisse losbarst, laat het fenomeen horen hoe de Gaga-versie van het Duits zo ongeveer zou klinken. ‘Isch liben haus tubeicleir, Eskurpai madre monsteir, Alsich beauschke mit flaggen, Bigon biuske bupeir.’ Op papier misschien niet helemaal overtuigend, maar op haar nieuwe album Born This Way klinkt het alsof La Dietrich zelve uit het graf is opgestaan.

Toen ik haar bij Paul de Leeuw solo het nummer Poker Face hoorde spelen en zingen, dacht ik ook al aan het Teutoonse cabaret uit de jaren dertig. Een sexy zangeres, een piano en een zwoele, lage stem: Lady Gaga is zo’n obsessieve variétéartiest, dat als zij in het interbellum geboren zou zijn, de rol van Lola Lola in Der Blaue Engel zeker naar haar zou zijn gegaan.

In de muziek op Born This Way klinkt – net als op haar vorige albums – dezelfde attitude door die zij etaleerde ten opzichte van het spreken van het Duits: het hoeft niet echt te zijn, als het maar echt klínkt. En echt klínken doet het. Je zou Lady Gaga, nu songs als Bloody Mary, Black Jesus + Amen Fashion en Judas bijna omkukelen van de katholieke thematiek, genadeloos aan het kruis kunnen nagelen als de ultieme Madonna rip-off – maar who cares? Lady Gaga’s hysterische jarentachtigtechno klinkt op dit album hitsiger dan ooit. Geil, zouden de Duitsers zeggen.

Meer leuke content? Like ons op Facebook

Ruud Meijer