De strijd over wie nu eigenlijk de baas is op internet lijkt voorlopig gewonnen door de consument. Als het aan de Tweede Kamer ligt, wordt netneutraliteit binnenkort opgenomen in het wetboek zodat het discrimineren van bits een strafbaar feit wordt. Naast de mobiele internet providers eist dit wetsvoorstel ook een ander opmerkelijke verliezer: de censuurproviders.
Internetproviders zoals Kliksafe zien hun hele verdienmodel in vlammen opgaan wanneer zij niet langer internet zonder haat, seks, discriminatie, racisme, geweld, zelfmoord, euthanasie, roken, drugs- en alcoholmisbruik kunnen aanbieden. “Filtering zoals wij dat nu aanbieden aan onze 15.000 klanten, wordt feitelijk onmogelijk gemaakt,” aldus Kliksafedirecteur Bert Jan Peters in het Reformatorisch Dagblad.
Martijn van Dam (PvdA) laat in hetzelfde artikel weten geen uitzondering te willen maken voor providers als Kliksafe: “Het principe is dat providers straks niet langer mogen bepalen wat klanten wel of niet kunnen bezoeken. Ik snap overigens best dat je als ouders je kinderen wilt beschermen tegen van alles en nog wat op internet dat niet goed is, maar uiteindelijk is die bescherming ten diepste natuurlijk een illusie.”
SP-Kamerlid Gesthuizen denkt dat er wel een uitzondering moet worden gemaakt voor providers als Kliksafe. Ze dreigt zelfs haar steun voor het wetsvoorstel in te trekken wanneer er niet meer rekening wordt gehouden met vrijwillig gefilterd internet: “Dit voorstel is bedoeld om consumenten te beschermen. Het zou raar zijn wanneer er dan juist op een ander vlak weer bescherming verloren gaat.”
Informatief stuk. Maar wat een vreemd standpunt van de SP.
Ik heb sterk de indruk dat er mensen over zaken beslissen waar ze geen verstand van hebben: een vrijwillig gefilterd internet is prima softwarematig te realiseren in combinatie met een netneutraal internet.
Daarvoor hoeven de providers geen poorten te sluiten, maar kunnen ze aan die cliënten die dat willen software leveren die de gewenste beperkingen in zich heeft. Ook hoef je op (inter)netniveau niets te beperken. Dat kan heel goed thuis ingeregeld worden.
Kijk maar naar de zogenaamde kiosksoftware die internetcafés vaak gebruiken: een softwareschil die alleen de gewenste en toegestane internetapplicaties en toegangspoorten toegankelijk maakt.
Daarnaast, als je op (inter)net- of providerniveau gaat ingrijpen, dan ben je hoe je het wendt of keert bezig met het beperken van de vrijheid van meningsuiting en zit je aan het begin van een glijdende schaal.
Hoe dan bijvoorbeeld om te gaan met de verschillende religies? Krijgen we dan een christelijk internet, een openbaar internet, een islamitisch internet, een RK-internet etc? Dan gaan we effectief terug naar de verzuiling en kun je dag zeggen tegen de integratiemogelijkheden die er nog zijn.
De consument moet desgewenst kunnen kiezen voor een provider die bepaalde sites tegenhoudt. Dit regelen via software thuis is geen optie, omdat er dan altijd een mogelijkheid is dat huisgenoten die dit niet willen (bijv. de kinderen) deze software weer kunnen uitschakelen.
Het doel van deze wetgeving is het voorkomen dat mobiele providers diensten die hun niet welgevallig zijn kunnen uitschakelen, afknijpen of alleen tegen extra betaling aanbieden.
Deze wetgeving dient dan ook dusdanig worden geformuleerd dat ongewenste neveneffecten, zoals het verbieden van filterproviders waar de consument zelf bewust voor kiest, worden voorkomen.
Wanneer gaan ze nou eens kinderpornosites blokkeren???