Mariko Peters blijft zwijgen

En daar was hij dan eindelijk, nog net voor het diner: de langverwachte verklaring van GroenLinks-Tweede Kamerlid Mariko Peters over het artikel over haar dat deze week in HP/De Tijd staat. Onderwerp: de ontvoering van de kinderen van haar partner Robert en diens ex, en de sterke geur van vriendjespolitiek bij de toekenning van een subsidie. Peters, zo valt te lezen, stelt dat het artikel ‘vol feitelijke onjuistheden’ staat en ‘beraadt zich op juridische stappen’. Maar dat was dinsdag ook al het geval.

De verklaring van Peters luidt: “Het artikel van HP/De Tijd staat vol met feitelijke en juridische onjuistheden. Er is geen sprake van kinderontvoering of enige belangenverstrengeling. Mijn partner heeft (gezamenlijk) ouderlijk gezag over zijn kinderen. Ik beschouw de publicatie als een ernstige schending van privacy over de hoofden van mijn partner en zijn kinderen. Wij beraden ons op eventuele verdere juridische stappen. Ik voel geen behoefte hierover verder in de media te treden.”

De enige inhoudelijke kritiek op het vier pagina’s lange artikel betreft dus het ouderlijk gezag, dat haar partner Robert wel degelijk met diens ex zou delen. Dat zou echter niets afdoen aan de kern van de zaak: het feit dat er volgens het ministerie van Veiligheid en Justitie sprake is van een situatie die als ‘ontvoering’ kan worden betiteld. Robert had de kinderen al lang terug naar hun moeder in Engeland moeten brengen. Hij deed dat niet. Dat heet ontvoering.

Familierecht-advocate Wendy van der Stroom in HP/De Tijd: “De andere ouder mag niet zonder toestemming de verblijfplaats van een kind wijzigen, zélfs niet als die andere ouder óók ouderlijk gezag heeft.” Peters kan medeplichtigheid worden verweten, zegt een andere advocate, de in internationale kinderontvoeringen gespecialiseerde Dianne Kroezen: “Degene die de ontvoering gelegenheid verschaft, bijvoorbeeld door de ontvoerde kinderen onderdak te bieden, riskeert vervolging wegens medeplichtigheid.” Saillant in deze is dat Peters zelf juriste is. Ze was vier jaar lang advocate bij De Brauw Blackstone Westbroek.

Als het bij deze korte verklaring van Peters blijft, blijven er nog veel vragen open staan. Zoals deze:

  • Wat is haar reactie op het feit dat er volgens het ministerie van Veiligheid en Justitie wel degelijk sprake is van ontvoering?

  • Wat was in 2005 – Peters was toen diplomate in Kabul – precies haar rol bij het toekennen van een subsidie van het Prins Claus Fonds aan een project van haar toen nog geheime minnaar Robert?

  • In hoeverre was GroenLinks van alles op de hoogte (gesteld)?

  • Beseft Peters dat Kamerleden, zoals Femke Halsema vorig jaar nog maar eens benadrukte, een bijzondere verantwoordelijkheid hebben met betrekking tot het naleven van regels en wetten? 

Peters stelt in haar verklaring dus dat ze juridische stappen tegen HP/De Tijd overweegt. Echter, dinsdag overwogen zij en GroenLinks de hele dag om via een kort geding een publicatieverbod van HP af te dwingen. Na overleg met hun advocaat durfden ze zo’n kort geding toch niet aan. Dit blad ziet die eventuele juridische stappen dan ook met vertrouwen tegemoet.

boudewijn geels