Herkauwer

De nieuwe Fruit Bats klinkt alsof John Lennon de studio is ingedoken met Wilco en Supertramp – en dat is weleens anders geweest. De band van singer-songwriter Eric D. Johnson begon aan het eind van de jaren negentig te experimenteren met het mengen van folk en pop en maakt op het debuutalbum Echolocation de weg vrij voor hedendaagse nu-folkbands als Bon Iver, Fleet Foxes en Low Anthem. In het eerste decennium van het nieuwe millennium wisselde Fruit Bats echter net zo vaak van muziekstijl als van groepsleden, iets wat de reputatie van de band niet altijd ten goede kwam.

Het rusteloze karakter van Johnson werd nog maar weer eens benadrukt toen hij er ook niet voor terugdeinsde om gewoon als bandlid met The Shins op tournee te gaan. Dat uitstapje betekende niet het einde van Fruit Bats: in 2009 verscheen het aangename The Ruminant Band – een titel (‘de herkauwende band’) die eigenlijk precies weergeeft wat er op die plaat en op het nieuwe album Tripper aan de hand is. In een song als Tony the Tripper, de albumopener en veruit de beste track, doet Fruit Bats de popgeschiedenis dit keer niet eens dunnetjes, maar lekker moddervet over. De band weet dit hoge niveau nog een nummertje of vier vast te houden, maar halverwege Tripper lijkt Eric D. Johnson met zijn gedachten alweer ergens anders te zitten. En – dat is een beetje jammer – de luisteraar dus ook.

Ruud Meijer