Nog meer reden voor euforie in het kamp-Mariko Peters: nadat het ministerie van Buitenlandse Zaken vrijdag liet weten dat een overtreding van de gedragscode voor diplomaten in haar geval niet erg is, werd vanochtend bekend dat ze zelfs een terugkeergarantie heeft. Dat meldt De Telegraaf.
Het GroenLinks-parlementslid blijft in de toekomst welkom als diplomaat bij Buitenlandse Zaken. Dat ze als diplomaat in 2005 haar ‘eerste ontluikende gevoelens‘ voor een man over wie ze subsidieadvies gaf niet aan haar baas vertelde, is haar kennelijk vergeven.
Het rapport van het ministerie van Buitenlandse Zaken is hier te downloaden.
Voor sommige politici gelden kennelijk andere regels….
De terugkeergarantie is eigenlijk een verwarrende term.
Mariko Peters is nl. gewoon in dienst van Buitenlandse Zaken. Met dien verstande dat zij verlof heeft voor onbepaalde tijd. Dat verlof eindigt als ze stopt met kamerlid te zijn. En dan keert ze dus terug naar haar oude werkgever.
Dit zo zijnde is het wel bizar dat BuZa zelf het onderzoek heeft uitgevoerd. Voor de hand had gelegen dat dit door een onafhankelijk beurau was gedaan. Of desnoods door de Rijksrecherche.
Er gaat blijkbaar een heel nieuwe wereld open voor HP/De Tijd en ook voor sommige lezers (Wommels 11.18 uur en J. Hak, 11.37 uur).
Een verlofregeling voor medewerkers die – tijdelijk – een politieke functie vervullen, zoals wethouder of lid van de Tweede Kamer, bestaat al heel lang en is helemaal niet zo ongebruikelijk als de redactie van HP/De Tijd hier wil doen voorkomen. Voor alle duidelijkheid: een dergelijk verlof is onbezoldigd.
Een verlofregeling bestaat inderdaad, maar lang niet voor iedereen. Zo herinner ik me de commotie rond Janmaat, die na zijn kamerlidmaatschap weer leraar maatschappijleer wilde worden. Die vlieger ging niet op. Het is dus helemaal niet zo’n automatisme als hier gesteld wordt.
Behalve als je Peters heet, blijkbaar.
Alle politici die ambtenaar waren hebben zo’n garantie of kunnen deze tenminste een tijd claimen. Ik dacht op basis van het aantal jaren en het soort contract. In deze tijd van fors bezuinigen op de overheid is het wellicht een aardig idee om dat ook af te schaffen.Leuk item om tegelijk ook eens een redelijk zinnge kamervraag te stellen.
HP/DeTijd begint zich in deze zaak wel als erg troebel blaadje te ontvouwen. Ongelijk kunnen bekennen is ook een gave.
Ter vergelijking: Hero Brinkman heeft ook een terugkeercontract bij de Amsterdamse politie, als ik het wel heb. Niet zo gek ook in zijn geval. je komt in de Kamer, je weet niet hoe dat afloopt, en na afloop wil je weer snel aan het werk – het liefst in je oude vak.
Peters zal een soortgelijke regeling hebben getroffen. Nix mis mee, dunkt me.
En ook niet zo gek dat haar oude, vertrouwde werkgever haar handel en wandel op de Ambassade in Kabul nog even tegen het licht heeft gehouden. En daar is kennelijk niets onoirbaars voorgevallen.
Kortom: HP/DeTijd bezondigt zich aan een unfaire rel – goed voor de verkoopcijfers, maar met het niveau van een openstaand riool. Klasse jongens. Hopen dat de Privé jullie nog als fusiepartner wil hebben…
Haar eigen werkgever, het ministerie van BuZa, heeft in korte tijd onderzocht of Mariko Peters iets ernstigs te verwijten valt, wat zelfs haar terugkeer naar BuZa zou belemmeren. Dat blijkt niet het geval.
Het is overigens niet vreemd dat juist BuZa een onderzoek heeft verricht. Als ik mogelijk iets verkeerd doe tijdens mijn werk, dan is mijn werkgever uiteraard de aangewezen partij om dat nader te onderzoeken.
Het is en blijft de bekende storm in een glas water, maar ik denk niet dat de redactie van HP/De Tijd dat wil begrijpen. En de redactie en lezers van de Telegraaf en Elsevier ook niet!
Vroeg was HP geen boulevard blad.
He Henk leest en dan leest hij ook nog de Telegraaf en
De Elsevier !
Want anders kun je er ook niets over weten he !
Of valt. Hij in de categorie roept u maar ?