De Italiaanse politicus John Colasanti heeft drie dagen in de cel gezeten omdat hij op straat zijn zoontje een draai om zijn oren gaf. In Stockholm, en daar is dat verboden. Hij heeft nog geluk gehad, want de maximale celstraf voor slaan in het Scandinavische land is twee jaar.
Nu ben ik een groot voorstander van het straffen van kindermishandeling. Ouders die hun eigen trauma’s en frustraties op een onschuldig kind botvieren mogen hard afgestraft worden. Maar een corrigerende tik, kom op. Ik begrijp dat er een gevaarlijke grens bestaat tussen wat wel en niet kan. De plek en impact van de klap. En of de ouder zichzelf in de hand heeft en niet vanuit (te) veel woede handelt. Maar een tik. Ook in Nederland heerst er een taboe op. Waarom zijn we daar zo bang voor? Waarom corrigeren ouders hun kinderen nauwelijks meer?
Het Nederlandse kind lijkt bijna heilig. Dat heeft veel voordelen: ouders streven naar de beste voeding, school, omgeving en veiligheid voor hun kroost. Dat doe ik als moeder ook. Maar het heeft ook een nadeel: ouders draaien daarin een beetje door. Veel ouders zijn bang om op te voeden. Om ook standjes uit de delen. Kinderen leren wat wél en niét mag. Ze uit een vervelende zeurbui of driftbui halen, regels stellen waar ze zich aan moeten houden. Zelfs het woord ‘nee’ of ‘stop’ is soms te veel. Op die manier neem je als ouder geen verantwoordelijkheid voor hen. Een kind álles zelf uit laten zoeken zou je ook bijna een vorm van mishandeling kunnen noemen. Voel je niet schuldig als je een keer – niet te vaak, niet te hard! – een tik geeft. Laten we er niet te bang voor zijn kinderen op te voeden.
Zolang je zelf meer pijn hebt van de corrigerende tik dan het kind, zit je aan de goede kant.
Helemaal mee eens. Dat softe gedoe tegenwoordig, daar kan ik dus echt niet tegen.
Ik ben in de jaren 50 opgegroeid. Toen was gemep nog heel gewoon. En ik ben er sterker uitgekomen.
Een kind slaan is een zwaktebod. Altijd.
Een kind leert helemaal niks van een tik, wordt hooguit even afgeleid. Het risico dat ouders stelselmatig hun kind gaan afleiden is duidelijk aanwezig. Als een kind zou leren van een tik zouden we ook geen taal en rekenen meer hoeven geven op school, gewoon een paar ferme klappen en een schop, dat is voldoende. Natuurlijk werkt dat niet, moeten we rekenen en taal uitleggen, net als gedrag, dat moet je uitleggen, maar dat is moeilijker, maar uitleggen en voorleven, dat is opvoeden, een tik is dat niet.
@Stein Franken.
Leg het eens uit.
…’Waarom corrigeren ouders hun kinderen nauwelijks meer?’…
Suggestief. Ouders die de corrigerende tik niet gebruiken corrigeren hun kind niet?
Vele ouders willen niet de rol van ouder op zich hebben maar meer een ‘coole vriend’ rol. Het kind denkt gelijkwaardig te zijn aan de ouder en de ouder vind het allemaal best om maar leuk en aardig gevonden te worden. Gevolg: kind heeft geen respect meer voor ouder en veranderd in een irritant stuk vreten. Dit geld natuurlijk niet voor alle kinderen! Maar ouders moeten de rol van opvoeder op zich nemen en houden.
Mooi gezegd: “Een kind álles zelf uit laten zoeken zou je ook bijna een vorm van mishandeling kunnen noemen.”
Pauline Bijster +1
Mja.. of ze het nou met of zonder tik doen.. ik heb ook het idee dat mensen stelselmatig vergeten hun kind regels aan te leren.
Leuk dat je graag op gelijke voet door het leven gaat met je kind.. maar wellicht is het beter dat te bewaren tot ze wat ouder zijn en tot die tijd gewoon braaf de ouder spelen die daadwerkelijk 1 stapje hoger zit in de gezinsrangorde.
Het Nedl kind wordt gevoed niet opgevoed.
Gelijkheid in het gezin is zoooooo jaren zeventig. De ouder is de baas. Klaar uit.
1) Een kind is een mens;
2) Mensen mag je niet slaan: mishandeling is strafbaar
(art. 300 t/m 303 Wetboek van Strafrecht)
3) dus: Kinderen mag je niet slaan.
ZO SIMPEL IS HET, mensen!
Lees de voorlaatste zin uit het stuk van Pauline Bijster: “Voel je niet schuldig als je een keer – niet te vaak, niet te hard! – een tik geeft.” En dan als: Voel je niet schuldig als je Pauline Bijster een tik geeft. ABSURD, toch?
En let vooral op die types die zeggen: “Neeeh, kinderen sláán, dat allicht niet. Maar een “CORRIGERENDE TIK”, dat moet toch kunnen?” – Die mensen zijn het ergst. Meteen uit de ouderlijke macht zetten, en een enkeltje Bijlmerbajes.
Kortom: BLIJF met je poten van kinderen AF.
Overal, altijd, onder alle omstandigheden!
Blijkbaar beseft Bijster niet, dat de ‘pedagogische tik’ (wat een misleidende term!) sinds 2006 wettelijk verboden is. En terecht. Geweld gebruiken kweekt geweld. Het geven van respect aan kinderen kweekt respect bij kinderen.
AM: To spank a child is a cruel, dispiteful, ignoble, mean, respectless, and dirty act because it is carried out towards a powerless person who is not allowed to defend herself / himself nor to escape from the aggressor and his ignorance. It is also the most destructive act because it damages the brain of the victims who will repeat their whole lives the lies and feeble mindedness of the King Salomon: spare the rod, spoil the child. Exactly the opposite is true: The rod spoils the child and leaves lingering effects for a whole life.
Salomon learned his lie from his own parents as you did it from yours and as your children will learn it from you.
Ik word GEK van softe ouders die hun kinderen hun gang maar laten gaan. Bijster gaat wat mij betreft nog niet ver genoeg…
Een kind komt niet op de wereld om de ouders gelukkig te maken, hun leven zin te geven of om een betere wereld te realiseren, maar omwille van zichzelf. Een kind is ook niet zijn ouders en kan daarom heel anders tegen dingen aankijken dan zijn ouders en daar moet het ook alle gelegenheid voor krijgen. Het kind is een afzonderlijk persoon in wording en dient op te kunnen groeien in een omgeving waarin het zich vrij kan uiten en waar zijn wil niet wordt onderdrukt.
Om zich goed te kunnen ontwikkelen heeft het kind de begeleiding van een volwassene in zeer sterke mate nodig. Een volwassene die zich kan identificeren met wat een kind denkt en voelt. Een vaste persoon die het ziet en begrijpt, het liefheeft en waardeert en het respecteert om wie het zelf is. Hieruit volgt dat er geen plaats is voor allerlei trucjes, foefjes of straf om het kind naar zijn of haar hand te zetten.
Uit het artikel van Pauline komt een behoefte aan macht naar voren. Misschien heeft zij zelf als kind macht moeten afstaan aan haar ouders en zich moeten schikken naar hun wensen en behoeften en heeft zij nu hulpmiddelen nodig haar kinderen naar haar hand te zetten dmv regels, tikken enzovoort?
Het zal ook niet eens Zweden zijn. De socialistische heilstaat, waar rechten van kinderen heilig zijn, evenals die van vrouwen en allochtonen. Noorwegen schijnt trouwens nog een tikje erger te zijn. Brr…
Helemaal mee eens. Net als mijn vrouw. Een vlakke handcorrectie op zijn tijd kan best, als ze weer eens niet luistert, toch Rudolf?!? Zo jaren 70. En als een groep mensen zich niet wil confirmeren dan kunnen we daar met de hand op de bijbel ook prima een Irakje van maken.
Indien je geweld nodig hebt om je punt te maken kun je jezelf de volgende vragen stellen:
- Ben ik consequent?
- Is mijn idee in ieders belang en zo nee waarom niet?
- begrijpt mijn opponent mijn richting of wens/eis?
- Is er een andere manier om mijn punt te maken?
Heb je na deze nog steeds geweld nodig dan kunt u overwegen is naar de nanny te kijken
@Rudi en @Lilliane: fijn te weten dat er mensen zijn die de cirkel durven te doorbreken!
Ik heb gelukkig geen kinderen. En ik vind de kinderen van anderen i.h.a. behoorlijk hinderlijk. Slecht opgevoed, ongemanierd, en gewoon vervelend. En stom: er komt zelden iets zinnigs uit. Wat kun je met zulke onwezens anders doen dan slaan? Dat mag ook niet, ik weet het, maar ik vraag me wel af wie dat tuig dan wel zou moeten/kunnen opvoeden, en hoe dan wel.
En kom me niet aan met praatjes als “ze zullen je in het bejaardentehuis moeten verzorgen” of “ze zullen voor je pensioen moeten betalen”, want het is nu al ruimschoots duidelijk dat zelfs de generatie van hun ouders daar (ook) al te beroerd voor is.
Ik heb zelf geen kinderen hoor maar ik vind het een interessante discussie.
Je zegt dat je een tik wel vind kunnen.
Maar hoe ga je het dan oplossen als jouw kind dan een ander kind slaat omdat hij/zij niet doet wat hij zegt? Of jou als ouder een ‘tik’ geeft……
Voel je niet schuldig als je een keer – niet te vaak – Pauline Bijster een tik geeft.
Ik weet t niet, je kan ook overal een punt van maken.
Ik ben niet slechter geworden van de tikken die ik zo af en toe kreeg als ik het bloed onder mijn vaders vingernagels vandaan had gekregen, het deed me weer even realiseren dat ik me naar zijn regels had te voegen, en indd veel slechter ben ik er niet van geworden. Maar er zijn ook ouders die geen bloed onder hun vingernagels hebben, en die dus ook geen tikken geven…prima toch…of je een goed voorbeeld stelt als je een tik uitdeelt? Ook weer niet nee, onmacht heeft meestal niet zulke goede daden tot gevolg…en de scheidingslijn is wel wat vaag…1 tik…2 tikken… au
Slaan heeft een blijvend effect op kinderen en daarom is het inmiddels bij wet verboden (zie ook hierboven).
Sommige onderzoekers beweren dat elke daad van geweld door een volwassene ten opzichte van een kind, hoe kort of mild dan ook, een levenslang emotioneel litteken nalaat. Tot op zekere hoogte kunnen we dat vanuit eigen ervaring demonstreren. De meesten van ons zullen toegeven dat de meest levendige en onplezierige jeugdherinneringen de herinneringen zijn waarin onze ouders ons pijn deden. Sommige mensen vinden de herinnering aan zulke gebeurtenissen zo onplezierig dat ze net doen alsof het onbeduidend was, zelfs grappig. Ze glimlachen als ze beschrijven wat hen is aangedaan. Het is schaamte, geen plezier, dat ze doet glimlachen. Als een bescherming tegen de pijn, verbloemen ze de herinnering aan oude gevoelens. Hoe was dat voor jou Saphira als je diep in je binnenste kijkt en voelt? Of blijf je liever emotioneel blind?
In hun poging het gevaar van slaan te ontkennen of te minimaliseren zijn diegenen die slaan moeilijk met argumenten te bereiken. “Slaan is iets anders dan kindermishandeling”, of “Een tik op het achterwerk heeft niemand ooit kwaad gedaan”. Ze hebben ongelijk.