Kinderspel

Elke vrijdagmiddag spelen kinderen in het clubgebouw van een Amsterdamse speeltuinvereniging het bordspel go. De coördinator van de kinderactiviteiten is een zelfverklaarde pedofiel. Dat vindt hij zelf geen probleem, en de voorzitter van zijn club evenmin. “Dat hij zo is, is bij ons bekend.”

Soms voel je instinctief aan of iets slim is of niet. Een analfabeet vragen om zelf zijn autobiografie te schrijven: niet slim. Iemand met watervrees aannemen als badmeester: niet slim. Een pedofiel vragen om een spelletjesclub voor kinderen te leiden: niet slim. En toch is het laatste gebeurd. En sterker nog, het duurt nog steeds voort. In Amsterdam, elke vrijdagmiddag.

Eerst even terug in de tijd. Tegenwoordig zou het bijna ondenkbaar zijn: drie pedofielen die, met naam en toenaam en herkenbaar in beeld, op televisie vertellen over hun voorliefde voor jonge jongetjes. In 1994 kon het nog wel. De NCRV zond toen een geruchtmakende documentaire uit. Het drietal vertelde openlijk over hun leven en over de worsteling met hun seksuele voorkeur. Een van hen nam de filmploeg mee naar zijn binnentuin. In een mum van tijd stroomden de omwonenden toe om hem verwensingen naar het hoofd te slingeren.

Deze man (nu 62 jaar oud) koos in 1999, vijf jaar na de documentaire, weer zelf de publiciteit. In een artikel over pedofilie in een weekblad verklaarde hij, ook toen onder zijn volledige naam: “Ik heb weleens – heel voorzichtig – een verboden lichaamsdeeltje aangeraakt. En ook heb ik het genoegen al eens gesmaakt een klein stijf piemeltje heel even in mijn mond te hebben. Maar daar is het ook wel bij gebleven. Het is tegenwoordig gewoonweg te ingewikkeld om seksueel contact te hebben met een kind.” Maar, zo gaf hij aan, hij zou best ‘willen aaien, kusjes geven, kriebelen op hun bol en buik en, inderdaad, op hun piemeltje of kutje’. En: “Ik kan enorm genieten van de met een grote grijns geschreeuwde schreeuw ‘Héé homo!’ van een jongetje van zes dat ik langsfietsend net even over zijn bol kan aaien.”

Van deze man, die zichzelf in het geciteerde artikel een ‘bonafide pedofiel’ noemt die ‘kuiser leeft dan menige dominee’, weten we verder dat hij in ons land een grootheid is in de eeuwenoude Japanse denksport go. Nog steeds is hij zeer actief in het wereldje. Maar nu komt het: de man coördineert eveneens al negen jaar lang de kinderactiviteiten van die club. Inderdaad, de kinderactiviteiten. Elke vrijdagmiddag tussen drie en zes komt een groepje bijeen in het clubgebouw van een Amsterdamse speeltuinvereniging om het spel te spelen onder zijn leiding. Hij organiseert daarnaast enkele kindertoernooien.

Lees het hele artikel in de HP/De Tijd van deze week.

mark traa