Moederkloek

‘Gezien hij geen besef van goed en kwaad, geen geweten heeft, omdat dit slechts kan ontstaan uit het vermogen om empathisch te zijn… gezien hij geen geloof heeft in zijn niet-bestaande zelf, omdat hij onnodig competitief, en van nature onkundig is om samen te werken, heeft de man externe leiding en controle nodig. Dus creëerde hij de autoriteiten – priesters, experts, bazen, leiders, etc. – en de regering.” De haperende stijl zal allicht voortkomen uit de woede waarmee feministe Valerie Solanas (1936-1988) opriep om alle mannen te vermoorden. Het bleef niet bij woorden, want ze deed een poging Andy Warhol om het leven te brengen. Aangenomen wordt dat ze geestesziek was op het moment dat ze de zilverkleurige popartiest probeerde neer te schieten. Maar of ze dat ook was toen ze haar beruchte SCUM Manifesto tikte, is minder duidelijk. De alinea hierboven is eruit afkomstig. De conclusie was dat een regering mannelijk en dus overbodig was.

Deze tekst van de Society for Cutting Up Men werd door feministen vaak genoeg positief gewaardeerd. Een goede grap zei de één, een briljante parodie op foute mannenteksten, vond de ander. Een langverwachte call to arms, vond een behoorlijk aantal anderen. Toen Solanas in de gevangenis zat, werd er gedemonstreerd om haar vrij te laten.

Een aaibaarder pleidooi om de bestuurslaag te feminiseren doet Dee Dee Myers (1961), de eerste vrouwelijke perssecretaris van het Witte Huis. In haar boek Why Women Should Rule The World krijgen we de klassieke argumenten te horen: vrouwen zijn beter in communiceren en het vormen van consensus, vredelievender en niet zo geïnteresseerd in snelle winst. De moederkloek als bestuurder van een nieuwe soort.

Tussen het pistool van Solanas en de breinaald van Myers oscilleren de argumenten om het aantal vrouwen in raden van bestuur en regeringen verplicht omhoog te trekken. Daar ben ik voor. Na millennia van ongelijkheid mag best een koerscorrectie volgen. Al geloof ik er niets van dat het er dan beter aan toe zal gaan. Heeft u al eens samengewerkt met vrouwen? Ja? En met mannen? Mooi. Merkt u nog verschil? Werkelijk? Uit welke tijd komt u? Ik heb mannen zien huilen op de werkvloer en vrouwen met stoelen zien gooien (het is een stressvolle omgeving waar ik werk, ik geef het toe).

Kijk naar leidinggevende vrouwen: Elena Ceausescu, Erica Terpstra of Condoleezza Rice. Allemaal even hardvochtig, nietszeggend of juist capabel als mannen in vergelijkbare functies. Bovendien, is het niet seksistisch om te veronderstellen dat vrouwen van nature zachter, liever en meer gemeenschapsgericht zouden zijn?


Zeker, meer vrouwen aan de macht zorgt voor een rechtvaardigere wereld. Maar niet voor een beter bestuurde. Meer oestrogeen op het pluche of niet, het blijft behelpen.

Thomas Blondeau