Op 9 november wordt in het Paleis voor Schone Kunsten in Brussel een grote tentoonstelling geopend van de Pools-Franse priester en schilder Lech Korkovski (78). De expositie was al eerder te zien in Polen, Londen, Sao Paulo en Berlijn en benadrukt de wereldwijde populariteit van de Poolse priester-schilder en zijn werk. Korkovski, die van zijn seksuele voorkeur voor minderjarige jongetjes nooit een geheim heeft gemaakt, kwam de laatste jaren vooral in het nieuws vanwege een uit 1977 daterende strafzaak. De priester-schilder maakte zich toen in de Verenigde Staten schuldig aan het drogeren en verkrachten van een dertienjarig jongetje. Toen hij daarvoor gevangenisstraf dreigde te krijgen, vluchtte Korkovski naar Groot-Brittannië.
U had het misschien al in de gaten, maar aan bovenstaand bericht klopt iets niet. Want een priester die een dertienjarig jongetje heeft gedrogeerd en verkracht en die daarna ook nog eens op de loop is gegaan voor justitie, hoeft niet te rekenen op zoiets moois als een reizende expositie. Omdat we priesters die dertienjarige jongetjes drogeren en verkrachten walgelijk vinden, hoe mooi ze misschien ook kunnen schilderen.
Maar als u in de tekst ‘priester en schilder’ verandert in ‘cineast’ en ‘jongetje’ in ‘meisje’, krijgt u een bericht dat wél voor de volle honderd procent klopt. Mits u daarna ook nog even ‘Lech Korkovski’ verandert in ‘Roman Polanski’.
De uitnodiging voor de expositie vindt u hier.
Bitter Moon is een van de beste films ooit. Die man is oud, laat hem toch met rust.
@Siegfried. Vreemd argument. Die verkrachtende priesters zijn ook oud en waren een steun voor vele gelovigen. Een viezerik is een viezerik. Ons rechtsstelsel maakt (als het goed is) geen onderscheid tussen mensen. Door niet naar de tentoonstelling te gaan kan men veel duidelijk maken. Maar de mens vergeet graag en snel. Maxima’s paps, de Argentijnse oorlogsmisdadiger, mag volgens een meerderheid van het Nederlandse volk ook gewoon bij de kroning van Wim Lex komen.
Aan het verschil dat veel mensen maken tussen priesters die minderjarige jongetjes verkrachten en regisseurs die minderjarige meisjes verkrachten kun je zien waar het deze mensen écht om gaat: niet om kinderen, maar om de kerk. Die moet namelijk stuk.
De kerk is al lang stuk en volwassenen moeten van kinderen afblijven. Simpel.
In principe hebt u gelijk, meneer Bouwman, maar ‘het is leuker als je denkt’. Nietwaar? HP/DeTijd afficheert zichzelf graag als een blad dat waarheidsvinding hoog in het vaandel heeft staan. Zullen we eens proberen een tikje dichter bij ‘de waarheid’ te komen? Weet u wat? Laten we ‘Zoek de 10 Verschillen’ doen.
- Priesters handelden als opvoeder/vertrouwenspersoon (in functie dus – misbruik van vertrouwen – verzwarende omstandigheid), RP niet. Die handelde met zijn zatte hoofd op een feestje.
- Priesters weten hoe oud hun slachtoffers zijn, RP wist dat niet. Hoe kon hij in alle redelijkheid weten, of zelfs ook maar bevroeden, dat er een meisje van 13 ver na middernacht op zo’n soort feestje rondliep?
- Priesters hadden, en hebben nog steeds, in zijn algemeenheid een andere functie in de samenleving dan kunstenaars. Het voert wat ver om daaromtrent hier in al zijn facetten in te gaan, maar RP is natuurlijk niet de eerste kunstenaar die geëerd wordt om zijn oevre, hoewel zijn morele kwaliteiten als mens – al dan niet terecht – ter discussie staan. Niet de mens RP, maar de kunstenaar RP wordt in het zonnetje gezet. Bij priesters kan men die 2 dingen wat lastiger los zien van elkaar.
- Priesters handelden structureel, RP incidenteel > RP heeft ‘zijn leven gebeterd’, veel priesters niet.
- Veel slachtoffers van priesters willen vervolging. Het slachtoffer van RP wil RP niet verder vervolgd zien.
- Priesters hebben decennialang gehuicheld, RP loochent niet.
- Priesters zijn veelal nooit gerechtigtelijk vervolgd, zelfs niet binnen de kerk. Op RP is een vorm van rechtsgang van toepassing geweest. Een weliswaar bijzonder verwarrende vorm, maar niettemin een vorm. RP is uiteindelijk ontslagen van rechtsvervolging, maar kennelijk nog niet van journalistieke.
- Priesters hadden een beschermend netwerk om zich heen, RP was gewoon direct een sitting duck voor de media. De vermeende feiten (waar is onomstotelijk vastgesteld dat dit de feiten zijn?) over RP zijn al 35 jaar, een half mensenleven, bekend, en worden met de regelmaat van de klok wereldwijd door paparazzi nagepraat en opgedist. Door mee te doen RP al zijn halve leven aan de schandpaal te nagelen, dient u de gerechtigheid niet.
- etc.
Niemand heeft gezegd dat het leven altijd even eerlijk is, Met uw spitsvondige maar manke – nee, zeg maar gerust: kreupele – vergelijking, die wellicht zelfs opzettelijk gespeend is van enige nuance, handelt u niet enkel tegen de expliciete wens van het slachtoffer, maar bezondigt u zich tevens aan diezelfde zwart-wit-denkerij die u in andere zaken zo verafschuwt.
Kleurt u nu de plaatjes. En niet over de lijntjes kleuren, hè!
mvrgr,
moons
@Moons: dus als je maar in de juiste functie, en in de juiste staat van verdoving, en lastiggevallen door media kinderen verkracht, dan is het allemaal goed?
Ik gun u de zorgen van twintig dochtertjes in een Hofnarretje….
@ MOONS
Helemaal mee eens. Goed betoog!
Hoezo vereren van ene Polanski.
Niks vereren.
Een matige filmmaker die overgewaardeerd werd.
Plaats de sukkelaar gewoon in 1 van de zwaarste strafgevangenissen in de U.S.A. en het probleem Polanski wordt na het oprapen van zeepjes in de doucheruimte keurig buiten de gevangenis begraven.
De “slachtoffer” is nu een volwassen vrouw die voor de camera toegaf
a) wel een beetje uitdagend typ te zijn geweest, een Lolita
b) nu de zaak wil laten rusten en RP al lang vergeven te hebben.
Dus voor wie/wat wordt hij nu nog vervolgd?
https://www.demminkdoofpot.nl/home.html
Misdaden zijn misdaden.Totaal idioot dat sommigen dat willen ‘vergeten’, omdat iemand films maakt.