Wat een vrouw!

Of je het nou lef, ambitie, geldingsdrang of passie noemt – de carrièremove die Wende Snijders maakte, zal de annalen ingaan als een van de zeldzame mirakels in de Nederlandse muziekgeschiedenis. Sinds ze in 2001 het Concours de la Chanson van de Alliance Française won, ontwikkelde ze zich tot een chansonnière wier weg naar de top werd geplaveid met goud, platina en praktisch alle prijzen die Nederland rijk is. Maar in 2009 produceerde ze een donderslag bij heldere hemel: op haar album No. 9 zong ze louter zelf geschreven Engelstalig repertoire, dat ze tijdens een clubtour langs de vaderlandse rocktempels snoeihard ten gehore bracht. Dezelfde nummers zong ze met het orkest Amsterdam Sinfonietta, en daarna in een theatrale onewomanshow. Die drie elementen moesten, zo luidde het masterplan, in een reeks voorstellingen in Carré samenvallen en, zo zien we op de dvd Carré, dat deden ze! In de orkestbak op het podium smelten orkest en rockband samen tot één groot, stomend monster. Maar het is Wende zelf die ongenaakbaar heerst op het podium. Wat een stem, wat een songs, wat een vrouw! Maar bovenal die obsessieve passie voor het theatrale, die deze avond in Carré tot een van de meest verbijsterende shows maakt die ooit in de Nederlandse theaters te zien zijn geweest.

Ruud Meijer