Mirjam van den Broeke

Mirjam van den Broeke (Rotterdam, 1977) begon in 2004 als stagiaire bij Quote en is nu de nieuwe hoofdredacteur van het blad.

Wat is uw huidige gemoedstoestand?

Excited. Vanwege mijn nieuwe baan sta ik opeens in de belangstelling. Maar ik voel me ook strijdbaar.

Wie zijn uw helden?

Mijn vriendinnen. Omdat ze stoere dingen doen. Daar ben ik trots op. En ik heb het gevoel dat het op mij afstraalt.

Aan wie ergert u zich?

Aan mensen die onredelijk zijn op basis van onwetendheid en onhebbelijkheid. Als je opeens op een positie komt die voor mensen niet vanzelfsprekend is, komt dat allemaal op je af. Anonieme zielen die anderen kapot willen maken.

Lijkt u op uw vader?

Ja. Ik heb zijn bedachtzaamheid. En ik ben net zo’n binnenvetter als hij.

Wat zijn uw dagdromen?

Slow life. Wonen in een mooi warm land op een boerderij plus boomgaard met een paar kinderen.

Wat is uw grootste angst?

De dood. Overdag denk ik er nooit aan, maar soms kan ik ’s nachts uit een diepe slaap wakker schrikken, vervuld van een intens doodsbesef.

Bidt u weleens?

Ja. Als ik het gevoel heb dat ik de controle verlies, probeer ik in blinde paniek op die manier via mijn wilskracht toch nog invloed uit te oefenen.

Heeft u ooit een mystieke ervaring gehad?

Voor het tijdschrift Hide & Chic ging ik ooit op safari naar Botswana. Midden in de jungle, de zuiverste vorm van natuur, werd ik diep geraakt. Ik voelde me heel groot, omdat ik deel uitmaakte van die jungle, maar ook heel klein, omdat ik gewoon op een flatje woon in Amsterdam.

Bent u aantrekkelijk?

Ja. Er is nog nooit iemand die tegen me heeft gezegd dat ik achteraan heb gestaan bij het uitdelen van de gezichten.


Wat is uw definitie van geluk?

Een gevoel van verbondenheid, veiligheid en liefde.

Waar schaamt u zich voor?

Voor de keren dat ik er niet ben geweest voor anderen.

Bent u monogaam?

Ja. Uit overtuiging. Als het goed is, is het goed en dan ga je niet buitengaats.

Wanneer heeft u voor het laatst gehuild?

Toen mijn vriend voor een jaar naar Georgiƫ vertrok en ik hem naar Schiphol bracht. Ik probeerde me sterk te houden, maar toen ik de tranen in zijn ogen zag, begon de waterval.

Hoe moedig bent u?

Ik hoor van anderen dat het moedig is dat ik een column schrijf over mannen waarin ik mezelf niet spaar.

Wat is uw grootste ondeugd?

Wijn. Ik zou wel iets minder mogen drinken. En ik kan ook los gaan met kleren kopen op momenten dat het financieel niet zo goed uitkomt.

Van wie heeft u het meest geleerd?

Van mijn ex-vriend. Toen ik hem ontmoette had ik anorexia en daar heeft hij me uit geholpen. Hij liet me altijd zien wat ik waard was en hij hield dat zo hardnekkig vol, dat ik overtuigd ben geraakt.

Welke eigenschap waardeert u in een vrouw?

Moed, zelfspot en doorzettingsvermogen.

Welke eigenschap waardeert u in een man?

Enthousiasme, nieuwsgierigheid en originaliteit.

Als u iets aan uzelf kon veranderen, wat zou dat dan zijn?

Ik zou wel wat sneller willen kunnen praten. Ik kan goed formuleren, maar dan vooral op papier. Ik denk er te lang over na.

Wanneer was u het gelukkigst?

Toen ik voor het eerst wakker werd naast mijn huidige vriend en voelde dat hij nooit meer weg zou gaan.


Hoe ontspant u zich?

Slapen. Dat is de meest onderschatte bezigheid. Het is zo louterend. Alles wat de vorige dag een probleem vormde, wordt simpelweg gereset door een goede nachtrust.

Wat beschouwt u als uw grootste mislukking?

Sommige relaties waarin ik veel energie heb gestoken, terwijl ik had kunnen weten dat het op de lange termijn niet zou werken.

Gelooft u in God?

Niet in religieuze zin, maar meer als een allesomvattende, verbindende factor.

Welk leed heeft u anderen berokkend?

Ik heb weleens iemand verlaten, maar die is nog steeds mijn beste vriend. Dus het is allemaal goed gekomen.

Waaraan bent u het meest gehecht?

Aan fietsen door Amsterdam. Wat een goed begin van de dag is dat. Omdat ik uit Rotterdam kom, ben ik dagelijks blij verbaasd over de schoonheid van deze stad.

Wat is de beste plek om te wonen?

St. Barths. Ik ben er vorig jaar geweest voor een verhaal over de jetset op dat eiland. Ze zitten er wel allemaal, de grootverdieners, en toch is het een prachtig, low profile eiland gebleven. Ik was daarna drie maanden van slag, zo graag wilde ik terug.

Wie hoopt u nooit meer terug te zien?

Ik ben niet rancuneus. Ik vind het wel spannend om mensen bij wie het schuurt weer terug te zien.

Hoe is ongeluk te vermijden?

Je moet surfen. Laat je omhoog tillen door hoge golven en zorg dat je niet wordt verzwolgen als je omlaag gaat.

Wat is uw devies?

Ik houd niet van oneliners. Ik laat het wel zien door wat ik doe.

Renate van der Zee