Sinterklaas is alleen niet zo goed, en ook niet zo heilig. “Ja, dat is nogal een oude discussie, hè!” vielen mijn collega’s me in de rede. Klopt: in de jaren tachtig en negentig werden al pogingen gedaan het feest te ontkolonialiseren. Groene en gele pieten waren alleen geen lang leven beschoren. De verkeerde partij heeft de discussie gewonnen, het immorele karakter ervan werd weer in de doofpot gestopt. Het zou dus ook goed kunnen dat niemand op de redactie mijn mening deelt: ik vind dat Sinterklaas afgeschaft moet worden. Of tenminste aangepast aan deze tijd. Een keurige Londenaar die ik eens een kruidnootje aanbood, gniffelde. “Dat hoort bij dat gênante feest van jullie toch?” Een Italiaan die voor het eerst in Nederland was in december, schrok: een witte man met zwarte knechten? Mijn Senegalese buurvrouw was er stil van. Nederlanders vinden dit onzin, dat de rest van de wereld het een gênante vertoning vindt.
Sinterklaas is taboe, misschien wel één van onze laatste. Geloof, polygamie of euthanasie is bespreekbaar in Nederland, maar de ethiek van Sinterklaas aan de orde stellen wordt irritant bevonden. De meest gezellige avond van het jaar, ongeacht waarop het gebaseerd is, is heilig. Jammer genoeg. Negerzoenen heten ook geen negerzoenen meer. Wordt het niet eens tijd om het koloniale morele failliet te erkennen? Om te stoppen met iets vieren wat in feite triest is?
Bovendien is Sinterklaas inmiddels net zo goed een feest van graaien geworden als Kerst en de rest. Kinderen worden zonder er iets voor te doen, volgestopt met snoep en te veel, te dure cadeaus gedurende een hele maand, enkel ter bevrediging van de koopzucht van hun ouders, zogenaamd rondgebracht door een heer op een paard en zijn slaven. Laten we het veranderen.
