Een tiran wil ook weleens wat

Lieve Führer Adolf Hitler, een Saksische vrouw zou graag een kind van u willen. (-) de gedachte dat uitgerekend u kinderloos zou blijven, laat me niet los.” Je zou verwachten dat de ijdele Hitler, die meer fanmail kreeg dan Mick Jagger en The Beatles samen, verguld zou zijn met een dergelijke liefdesverklaring. Maar de Führer liet kortaf weten dat hij zich ‘principieel niet met privé-aangelegenheden inlaat’. De meeste brieven, soms vergezeld van potten honing, gebak of genezende dranken, bleven onbeantwoord.

In bed met een dictator, een bestseller van de Franse historica, schrijfster en journaliste Diane Ducret, staat bol van dergelijke anekdotes, die even hilarisch als ontroerend zijn. Jammer dat Ducret de historische achtergrond vaak onderbelicht laat.

De lezer maakt kennis met de vrouwen van Hitler, Mussolini, Mao, Lenin, Stalin, Salazar, Bokassa en Ceausescu. “Hoe valt de geweldige aantrekkingskracht van de dictator op de welopgevoede, zelfstandige Europese vrouw uit het begin van de twintigste eeuw te verklaren?” vraagt Ducret zich in de inleiding af. Zelf oppert ze: “De dictator laat zich publiek natuurlijk van zijn beste, zachtzinnigste kant zien. Hij heeft de uitstraling van een overtuigend, hoffelijk redenaar, bij wie degelijkheid hand in hand gaat met een verzorgd en smaakvol voorkomen.”

Maar misschien wel het krachtigste verleidingsmiddel waarover deze dictators beschikten, was hun volharding: hadden ze ergens hun zinnen op gezet, dan gingen ze tot het uiterste. Dat gold voor de politiek, maar ook voor de liefde. In een tijd dat il Duce Mussolini nog te boek stond als een schooierige leraar die niet zelden beneveld van de drank de nacht onder een brug doorbracht, duwde hij de moeder van zijn minderjarige liefje Rachele een revolver onder de neus om haar instemming met een huwelijk af te dwingen.

De Chinese oppercommunist Mao was – net als trouwens Mussolini – een seksuele veelvraat. Naast zijn drie huwelijken hield hij er een lange reeks vluchtige bedpartners op na, bij voorkeur jonge verpleegsters en danseresjes. Tegen zijn arts, die opmerkte dat hij zijn genitaliën nooit waste, zei hij: “Ik reinig me in vrouwenlichamen.”


Niet minder kleurrijk was het liefdesleven van Bokassa, de keizer van de Centraal-Afrikaanse Republiek, die er evenveel geld als vrouwen doorheen joeg. De acht vrouwen met wie hij getrouwd was, onderwierp hij aan een ijzeren regime. Vooral zijn lieveling Catherine, die hij ouderwets had geschaakt, was slachtoffer van zijn vurige jaloezie. Ze mocht nergens naartoe zonder zijn toestemming. Ondertussen breidde hij onbekommerd zijn harem uit. Hij verkeerde in de waan dat hij elke vrouw kon veroveren en stuurde zelfs een uitnodiging naar Brigitte Bardot om hem eens op te komen zoeken. Die uitnodiging bleef tot zijn grote verbazing onbeantwoord.

Geen van de vrouwen uit Ducrets boek zal erg gelukkig zijn geweest. Ze waren eenzaam en moesten zich staande houden in een schijnwereld, vol onderhuidse spanningen, ontrouw en venijnige machtspelletjes. Toch bleven ze vaak hun leven lang houden van de man die ooit zo vastberaden, zelfverzekerd, charmant en welbespraakt hun leven was binnengedrongen.

Karl Marlantes:

Matterhorn.

Meulenhoff. € 22,95. Ook via www.ako.nl.

Steve Jobs – De biografie (1) – Walter Isaacson

Dit wordt jouw jaar (2) – Ben Tiggelaar

Wie verstaat er kips? (3) – Youp van ’t Hek

Ouwehoeren (re) – Martine & Louise Fokkens

Wij zijn ons brein (6) – Dick Swaab

Mark Rutte is lesbisch (4) – Raoul Heertje

LINDA. – De columns (5) – Linda de Mol

Dromen, durven, doen (7) – Ben Tiggelaar

Fokke & Sukke – Het afzien van 2011 (-) – Reid, Geleijnse & Van Tol

Stadsliefde (-) – Adriaan van Dis

Tussen haakjes de klassering van vorige week. Deze non-fictietoptien is tot stand gekomen op basis van de verkopen bij AKO.

Irene de Zwaan