Reanimeer mij niet!

Uilskuiken van de week: Fatma Koser Kaya

D66-Kamerlid Fatma Koser Kaya is groot voorstander van de niet-reanimerenpenning die de Nederlandse Vereniging voor een Vrijwillig Levenseinde (NVVE) een paar jaar geleden introduceerde, zo bleek vorige week. Nu kun je de penning alleen nog krijgen als je lid bent van die club en daar 37,50 euro aan overmaakt. Voor op de penning staan je gegevens, een pasfoto en in grote rode letters de tekst ‘Reanimeer mij niet’, achterop in kleine zwarte letters: “Ik verbied iedereen, onder alle omstandigheden, elke vorm van reanimatie op mij toe te passen.”

Allemaal veel te ingewikkeld, vindt Koser Kaya. Iedereen zou zo’n ding gratis moeten kunnen ophalen bij de gemeente. Tijdens het debat over de begroting van het ministerie van Volksgezondheid diende ze hierover een voorstel in bij minister Schippers.

Koser Kaya lijkt niet goed doordrongen van de risico’s die kleven aan de niet-reanimerenpenning. Zo schrijft de NVVE voor de penning dag en nacht te dragen, aan een ketting om de hals. Levensgevaarlijk natuurlijk; wie slaapt met een ketting om loopt het gevaar van verstikking.

Bovendien is de penning van aluminium gemaakt. Veelvuldige blootstelling van de huid aan aluminium kan het risico op alzheimer vergroten, zo is bekend uit onderzoek.

Wellicht beschouwt Koser Kaya de verstikkende en vergiftigende werking van de penning als gunstige bijeffecten. In dat geval stel ik voor er ook een extra medaillon bij te leveren waarin de pil van Drion, tegenwoordig laatstewilpil genoemd, kan worden bewaard.

Los van deze neveneffecten blijkt de penning in de praktijk allesbehalve handig te zijn. Zo kan het gebeuren dat de drager ervan eindelijk dat langverwachte herseninfarct of die hartaanval ondergaat, om vervolgens (‘godverdegodver’) door nietsvermoedende amulancebroeders weer tot leven te worden gedefibrilleerd omdat de penning, vanwege de liggende houding van het slachtoffer, naar de achterzijde van de nek was gegleden.


Wat staat de mensen te doen die een EHBO-cursus hebben gevolgd en op straat iemand onwel zien worden? Eerst de hals van het slachtoffer ontbloten (handig in de winter wanneer mensen dikke wollen sjaals dragen) om te zien of daar geen penning hangt (voor de zekerheid ook even alle zakken controleren), terwijl grote haast geboden is?

Wie een in doodsnood verkerend persoon niet helpt, is volgens de wet strafbaar. Als het aan Koser Kaya en de NVVE ligt ben je straks ook strafbaar als je een in doodsnood verkerend persoon wél helpt. In de praktijk zal het ertoe leiden dat omstanders zich uit angst voor juridische complicaties uit de voeten maken wanneer iemand ter aarde stort in de publieke ruimte.

Ambulancebroeders lopen het grootste gevaar op vervolging. Als het aan de voorstanders van de penning ligt gaat voor hen een ‘onderzoeksplicht’ gelden. De broeders zullen dus, terwijl als gezegd elke seconde telt, op zoek móeten gaan naar een penning (bedenk ook wat een klus dit kan zijn in het geval van een uitbundig versierde vrouwenhals).

Wanneer ze de penning aantreffen, moeten ze vaststellen of de persoon op de penning ook daadwerkelijk het slachtoffer is. Eenvoudig is dat niet, aangezien de penning een afmeting heeft van vijf bij drie centimeter en een minuscule pasfoto met daarop een mogelijk vrolijk kijkend persoon er heel anders uit ziet dan een asgrauw, door een rolberoerte getroffen iemand.

Wanneer binnen twee minuten na een attaque met reanimatie wordt begonnen, schijnen de overlevingskansen voor een mens met achttien procent toe te nemen. Twee minuten is ongeveer de tijd die nodig is om iemand grondig te doorzoeken en diens identiteit te controleren. Dankzij Koser Kaya, die in 2006 nota bene een motie indiende om aanrijtijden van ambulances te bekorten, en de NVVE is de kans dat u een hartaanval overleeft straks dus nihil.