Goed gedaan, Balkenende

Ik begrijp dat het land in alle staten is vanwege herrie in een voetbalclub, die vorig jaar kampioen werd van de Mickey Mouse-competitie en ons 16 jaar geleden de laatste Europacup leverde. Opening journaal, opening alle kranten. Twitter explodeert…

Maar mag ik, aan het eind van deze bewogen week (we verloren overigens tussendoor ook nog onze eer in een vriendschappelijke wedstrijd met Duitsland) er toch even op wijzen dat ergens in Capelle aan den IJssel een inmiddels wat buikige vijftiger met een bril, juichend rondjes om de tafel huppelt met hoog boven zijn hoofd het laatste SCP-rapport over de toestand in Nederland? “Ik had gelijk. Ik had gelijk,” schreeuwt hij. Vrouw en kind hebben inmiddels het pand verlaten, want Jan Peter Balkenende is al dagen zo bezig. Terecht?

Het is in Nederland nog nooit zo goed gegaan, concludeerde het Sociaal Cultureel Planbureau, eigenlijk een beetje tot ontsteltenis van zichzelf en ons allemaal. De kloof tussen arm en rijk is dan wel niet geslecht, maar de armen zijn een stuk rijker geworden, we voelen ons ook gelukkiger dan ooit en rara, het vertrouwen in onze politici is nog nooit zo hoog geweest.

De onderzoekers leken zo flabbergasted door hun eigen uitkomsten dat ze zich aan het eind van hun eigen persconferentie lieten citeren met zware kritiek op de komende bezuinigingen van Rutte I, die alle geluk weer teniet zouden doen. Somberheid alsnog troef dus.

Nou, niet in huize Balkenende, kan ik u verzekeren. De man die acht jaar lang met vier kabinetten over Nederland regeerde, gekleineerd en verguisd werd door de culturele en economische elite, en door de achterdeur de Nederlandse politiek verliet, krijgt alsnog een veer op zijn hoed.

“Goed gedaan, jochie,” zou de ons pas ontvallen Rijk de Gooyer zeggen.

Tenzij, tenzij… we met dit SCP-rapport in de hand moeten concluderen dat het er kennelijk niet toe doet wie er in een Nederlandse regering zitten, maar veel meer of de conjunctuur in Duitsland een beetje goed is. Want dat was-ie natuurlijk de afgelopen jaren: sterk en groeiend, stevig aangestuurd door Angela Merkel.

Dat zou heel goed kunnen. Maar dat is natuurlijk wel weer zurig gezeur aan de zijlijn.

frank poorthuis