De zeep-generatie

Nu we meer tijd en geld aan ons uiterlijk besteden dan ooit, lijken de dagen van de slons geteld. Onverzorgde familieleden zetten we op televisie genadeloos te kijk. Vooral jongeren schrobben, scrubben en smeren zich suf. En dat is niet toevallig juist in crisistijd.

De wereld verzeept. Niet eerder kochten we zo veel spullen om onszelf en onze naaste omgeving te reinigen. Niet eerder ook kochten we zo veel cosmetica om onze fysieke onvolkomenheden te camoufleren en te laten zien dat we onszelf goed verzorgen. Vorig jaar besteedden we 334 miljoen euro aan ‘decoratieve cosmetica’, zes procent meer dan het jaar ervoor. De personal care-divisies van concerns als Unilever zitten in de lift. Ook de verkoop van deodorants en lekkere luchtjes zit al jaren in de lift, en vooral ook nagel- en oogverzorging. Mannencosmetica is booming. Europese mannen gaven de afgelopen vijf jaar 45 procent meer uit aan huid verzorging. Dertig jaar na de eerste sketch van Kees van Kootens Vieze Man (1981) en vijfentwintig jaar na het filmdebuut van Ma Flodder (1986) kunnen we de slons definitief tot ongewenst burger verklaren. Er is namelijk geen excuus meer om er onverzorgd bij te lopen. Er zijn talloze tijdschriften, websites en televisieprogramma’s die vertellen hoe je er beter uit kunt zien. Het aanbod van deodorants, scrubgels en zeepjes is nog nooit zo groot geweest. De drogisterijen, tegen de economische verdrukking in nog steeds in opmars, puilen ervan uit. Wie zich nu nog spiegelt aan de hygiënestandaard van historicus Maarten ‘ik douche eens in de acht dagen’ van Rossem, is niet alleen een slons maar ook een sukkel. En zo iemand mogen we dus best te kakken zetten, vinden we. Bijvoorbeeld op vrijdagavond. Dan krijgt een moeder met een ordinair voorkomen een make-over aangeboden door haar bloedeigen dochter in Hotter Than My Daughter, een RTL4-programma met Gordon en ‘topstylist’ Maik de Boer. Metamorfoses doen het al jaren goed op televisie. Hotter Than My Daughter gaat net een stapje verder: daarin vertelt dochterlief doorgaans ook nog eens onomwonden dat ze zich scháámt voor haar moeder, die bovendien vaak losbandig gedrag vertoont dat je als kind nu eenmaal liever niet bij je ouders wilt zien. Zo gaat dat nu dus: wie zich nog niet eens de kleine moeite wil getroosten om zichzelf een beetje toonbaar te maken, verdient het om voor het oog der natie te worden bespot. No mercy. Er ontwikkelt zich een nieuwe generatie die uiterlijke verzorging een stuk serieuzer neemt.

Lees het hele artikel in de HP/De Tijd van deze week.

mark traa