Geheim drama

Shelby Lynne kiest de titels van haar albums nooit lukraak. Toen ze na vijf albums in tien jaar eindelijk wist wat ze wilde, kwam ze met het bejubelde I Am Shelby Lynne. Helaas raakte ze meteen daarna op het door Glen Ballard geproduceerde Love, Shelby de weg alweer kwijt, een misstap die ze met de titel van de volgende plaat een naam gaf: Identity Crisis. Ook Revelation Road is niet zomaar een naam. Onthullingen is misschien een groot woord, maar zeker is dat Lynne haar hart bij de luisteraar onbevangen uitstort. Wat dat betreft is Heaven’s Only Days Down the Road het sleutelstuk. Dat nummer gaat over een gebeurtenis waar de zangeres het liever niet over heeft, maar die je in iedere bio of recensie wel tegenkomt. Op de oprit van het ouderlijk huis schoot haar gewelddadige, drankzuchtige vader voor de ogen van zijn kinderen eerst zijn vrouw dood en beroofde hij daarna zichzelf van het leven. Lynne was toen zeventien. Ze zingt vanuit het perspectief van haar vader: “

100 or so miles from the Mobile River/Lord I can’t have her so I got to kill her/Heaven’s only days down the road.”

Hoewel singer-songwriters meestal wordt geadviseerd om niet al te persoonlijk te worden, besloot Lynne om het er dit keer maar allemaal uit te gooien. Ze deed alles zelf: tekst, muziek, productie en het bespelen van alle instrumenten. Haar stem is warm en helder opgenomen en dat maakt Revelation Road tot een nog intiemere gebeurtenis. In een concert ter promotie van het album verzuchtte ze gekscherend ten overstaan van het publiek: “Ik heb het hier over dingen die ik niet eens ter sprake breng bij mensen die ik aardig vind.” En dat geeft je als luisteraar wel een heel bijzonder gevoel.

Ruud Meijer