Sterk spul

Zoals Jean-Baptiste Grenouille in de roman Das Parfum de ultieme geur najoeg, zo goot gitarist Stuart McCallum al zijn muzikale voorkeuren in een distilleerketel om op die manier tot de essentie van zijn muzikale wezen te komen. Om tot een nog sterker ‘parfum’ te komen, deed hij dat een aantal malen. Met al die extracties creëerde hij een album dat hij heel toepasselijk Distilled noemde. Op dit album exploreert hij het gebied dat grenst aan de klankwereld van het Cinematic Orchestra, het Britse alternative-jazzorkest, waarin hij sinds 2004 speelt. Net als in dat orkest orkestreert McCallum elementen van electro, jazz, avant-garde, loops en vrije improvisatie tot een beeldend, bijna cinematografisch klankpalet. Zijn breed uitwaaierende gitaarakkoorden en metalig klinkende sololijnen doen denken aan de sound van de instrumentale gitaarbands – Spotnicks, Ventures – uit de jaren zestig. Dat geluid, gecombineerd met strijkers, koper- en rietblazers en een scheut elektronica levert voor een fantasierijk componist als Stuart McCallum zo veel mogelijkheden op, dat de luisteraar niets anders kan doen dan ademloos luisteren.

Ruud Meijer