Nog niet zo lang geleden waren dit soort PvdA-perikelen per definitie interessant. Die tijden zijn veranderd.

Tjonge, wat is er de laatste weken weer veel te doen over de PvdA. Eerst was er Hans Spekman die zich kandidaat stelde voor het voorzitterschap van de partij. Daarna meldden zich ook een kandidaat uit Groningen (een zekere Piet Boekhoudt) en een kandidaat uit Rotterdam (een zekere René Kronenberg). In een reeks debatten zijn ze momenteel hun krachten aan het meten; pas op 21 december zullen we zodoende te horen krijgen dat Spekman heeft gewonnen. Hij zal dan op het partijcongres van 21 januari officieel in functie treden.

Na enkele weken radiostilte in acht te hebben genomen, meldde ook de veelgeplaagde partij- en fractieleider Job Cohen zich vorige week terug aan het front. In Felix Meritis hield hij een lezing waarin hij het verschil benadrukte tussen sociaal-liberalen en sociaal-democraten en waarin hij zich verzette tegen de term ‘hardwerkende Nederlander’. Niemand minder dan Arnon Grunberg stelde vervolgens vast dat Cohen zich had bezondigd aan ‘verheerlijking van ellende, kortom: miserabilisme’ en hedenochtend viel in de Volkskrant (opnieuw) een tamelijk vernietigende analyse van Cohens speech te lezen.

En dan was er nog de Amsterdamse PvdA-wethouder Lodewijk Asscher, die zondag acte de presence gaf in Buitenhof en daar – heel slim – verzuimde tegen te spreken dat zijn partij snakt naar een opvolger voor Cohen. Hij wilde er alleen niet ‘te vroeg’ over praten, want ja, opvolgers ‘die komen er altijd wel’.

Nog niet zo lang geleden waren dit soort PvdA-perikelen welhaast per definitie buitengewoon interessant. Maar die tijden zijn veranderd. Het aantal sociaal-democratische premiers dat Nederland sinds Joop den Uyl (1973-1977) heeft versleten bedraagt welgeteld één en we moeten terug naar de jaren negentig van de vorige eeuw voor de laatste Kamerverkiezingen waarbij de PvdA als grootste uit de bus kwam. Sterker nog: volgens de peilingen van Maurice de Hond is de PvdA al geruime tijd niet eens meer de grootste partij op links. Die rol is overgenomen door de SP, terwijl ook D66 op weg lijkt om de PvdA voorbij te streven.  

Is elke gedachte die we nog aan de partij van Cohen wijden derhalve verspilde moeite en zonde van de tijd? Nee, maar er komt zo langzamerhand wel een grens in zicht. In elk geval zou de PvdA een hoop kunnen leren van de man die morgen als ‘Nederlander van het jaar’ op de cover van HP/De Tijd zal prijken. Méér zeggen we (nog) even niet.

13 reacties op “Nog niet zo lang geleden waren dit soort PvdA-perikelen per definitie interessant. Die tijden zijn veranderd.

  1. Teuntje

    Dus de Nederlander van het Jaar wordt iemand waarvan de PvdA nog een hoop zou kunnen leren.

    Dan weten we nu alleen dat het Job Cohen NIET is en dat het voor de rest iedereen kan zijn.

  2. Popsmurf

    D’r is maar één Nederlander van het jaar en ik geef ‘m nog tot 31 december. Want dit soort verkiezingen zijn altijd uitermate lullig voor mensen die iets presteren als alle journalisten bezopen onder hun kerstboom liggen.

  3. Jan Overweg

    Het is inderdaad wel een beetje vroeg voor zo’n verkiezing want november is nog niet eens voorbij. En bij Hp de Tijd zouden ze toch ook niet willen dat we de laatste pagina’s van hun blad voortaan over slaan. Dus dan doe je dat ook maar liever niet met de laatste weken van het jaar.

  4. Ricardo

    De erosie van de idealen van de PvdA zijn te vergelijken met die van het CDA. Tenminste in de beeldvorming zijn ‘middenachtige’ partijen uit en de vooral verbaal radicalen in. Cohen mag verweten worden dat hij ook al niet goed omging met de onderhandelingen over PaarsPlus. Dit had mede gezien die 30 zetels niet mogen mislukken. Natuurlijk allen al een reden om Asscher zodra volgende verkiezingen in zicht komen naar voren te schuiven. Hij verstaat de taal van deze tijd veel beter.

    Het gedoe bij de meeste partijen is veel minder interessant geworden. Ook omdat het meestal weer gesloten applausmachines voor de leider geworden zijn. Scherpe debatten worden angstvallig intern gehouden of op lachwekkende wijze ‘uitgelegd’. Burgers prikken daar doorheen. Los hiervan biedt men meestal slechts wat kanttekeningen bij almaar voortgaand bezuinigingsbeleid. Sinds enkele decennia zo’n beetje de enige constante in de politiek. Ik zie politici nog steeds als in principe idealisten, voor het geld hoef je het vaak echt niet te doen. elen hebben echter het idee dat juist politici zakkenvullers zijn. Waarschijnlijk omdat dit gedrag in hun eigen omgeving de norm geworden is. Inmiddels dicteren financiële markten verregaand de richting die de politiek moet gaan. Zodoende is de politiek verder ontpolitiseerd. Een SP of PVV helpt daar ook niet meer aan omdat hun radicale wensen ook nooit gerealiseerd worden.De grenzen van de mogelijkheden van de ook gedoogde PVV komen zo ook steeds beter in zicht. Wat overheerst zijn luide ketelmuziek en ook weer loze beloften.

  5. Jelles

    Job Cohen die bezwaar heeft tegen de term ‘hardwerkende Nederlander’…. En dat voor een man die de Partij van de ARBEID aanvoert – het is niet te geloven en in strijd met letterlijk álles waar socialisten en sociaal-democraten vroeger voor stonden.

  6. Laurens

    Een socialist die tegen hard werken is, dat is inderdaad buitengewoon bizar. De mensen die vroeger tegen hard werken waren, ‘verdienden’ hun geld met rentenieren of speculatie en woonden in riante buitenwijken.

  7. Parade

    Ontwaakt Europa op tijd?

    Een vergelijkbaar ‘ontwaken’ zien we in vrijwel heel Europa. Steeds meer autochtonen durven openlijk te erkennen dat de integratie van massa’s immigranten met een totaal andere cultuur op een faliekante mislukking is uitgelopen. Hoewel er natuurlijk altijd uitzonderingen zijn spelen deze problemen hoofdzakelijk bij immigranten uit Aziatische en Afrikaanse moslimlanden. Maar is dit ontwaken nog op tijd om de problemen bij de wortel aan te pakken, de oprukkende islam te stoppen en de Westerse samenleving te redden van een wisse ondergang?

    Lees hier verder:

    http://xandernieuws.punt.nl/?id=646728&r=1&tbl_archief=&

  8. Bert

    @parade
    waar heb je het over ?
    heb je het artikel uberhaupt gelezen ?

  9. Bram Pekel

    Ach ja, die sociaal-democraten ook he? Bij de PVDA zingen ze na ieder congres of samenkomst van andere snit, de Internationale. De melodie gaat nog wel, maar niemand die de tekst synchroon kan meeblazen. Treurigheid al om. Je vuist heffen, rozies uitdelen, het vaandel in de wind en dan de schaamte. De echte PVDA is van wel heel lang terug. Drees in zijn tijd. Een capabele nette man. Ik zou zo op hem gaan stemmen. Joop den Uyl maakte altijd de verkeerde keuzes. Liet zich inpakken door het congres en verspeelde zijn tweede termijn. De helft van de Surinaamse bevolking liet hij toe, bij de verzelfstandiging van dat land. Het heeft voor schier onoplosbare problemen gezorgd. Over de multi-culti race zullen we maar zwijgen. Rotterdam lijkt wel een bazar, want de brave burger van destijds, woont nu in de buitensteden rondom, net als de Amsterdammers trouwens. De PVDA wilde de oude stad ooit nog eens slopen voor DDR achtige flats, want dat was het linkse gedachtengoed toen. Jan Schaefer heeft dat toen verhinderd. Geprijsd is zijn naam voor altijd. Wim Kok bedacht de restanten van die vroegere PVDA en haar ideologie maar helemaal te vermoorden. De haan werd van de veren ontdaan en daarna opgevreten. De derde weg heette dat toen, een uitvinding van Tony Blair, geestverwant van Wouter Bos. Nu krijgen ze met Spekman de arbeider terug. Beladen met emoties en ongeremde niks, moet die man zo’n partij in doodsnood gaan sturen. Die heeft vooraf al het idee dat het partijbureau in een probleem-wijkje moet gaan wonen. Tja, als het zo simpel was. Ik heb wel eens vaker gezegd dat Job en zijn partij op de brandstapel staan en dan vragen ze nog om een vuurtje.
    Te log om te beseffen dat de koers die ze varen door een zandbank wordt tegengehouden. En maar gas geven, want ze hebben van zichzelf gelijk vinden ze!
    Ach ja, die sociaal-democraten toch he?

  10. Tante

    De partij van de arbeid heeft op het verkeerde paard gewed
    Oude Drees heeft hier destijds al voor gewaarschuwd, hij was een respectabel man met visie .
    Spekman bevestigt deze visie door zijn optreden.De PVDA is onmiskenbaar de partij voor de allochtonen , leraren en
    Subsidieontvangers geworden .. Alle Mauro ‘s mogen blijven en hun familie hierheen halen .
    De arbeiders die dit alles mogen betalen stemmen nu SP .

  11. Troelstra

    @ Tante:

    Klopt en blijkt ook uit de peilingen van Maurice de Hond: arbeiders stemmen tegenwoodig SP (circa 30 procent) of PVV (ook zo’n dertig procent). De andere partijen komen er onder deze groep kiezers nauwelijks aan te pas.

  12. Bert

    @Troelstra
    En rekenen kan je ook niet… 30 plus 30 is bij lange na geen 100 !
    Maar ja, het feit dat je tante bijvalt is al een teken dat je niet tot het slimste deel van de bevolking hoort.

  13. Joppe

    Uiteindelijk beslist de kiezer . De tijd zal leren of de mensen
    net zo dom zijn als de arrogante linkse kliek denkt .
    De mensen zijn tegenwoordig hoger opgeleid , en kunnen zich uitstekend orienteren .
    Men laat zich niet zomaar alles aanleunen .
    Schelden en denigrerende opmerkingen hebben geen effect
    Daar kijken mensen echt wel doorheen , sterker nog partijen die dit doen brengen zichzelf in discrediet