Rare jongens, die Vlamingen

IJs en weder dienende krijgt België binnenkort dus weer een missionaire regering. De coalitie van Elio Di Rupo bestaat uit zes partijen. Aan de Vlaamse kant komen de Open VLD, CD&V en sp.a, in de regering. Wablief? Ja, onze zuiderburen bezitten de gave prachtige namen aan hun politieke partijen te geven. Tijd voor een lesje Vlaamse politiek.

De Vlaamse politiek houdt schijnbaar van naamsverandering. Doorgaans geven ze daarmee een koerswisseling aan. De Open VLD van partijvoorzitter Alexander de Croo en Guy Verhofstadt werd in 1846 opgericht als Liberale Partij, en veranderde in 1961 in de Vlaams-Waalse PLP-PVV (Partij voor Vrijheid en Vooruitgang/Parti de la Liberté et du Progrès). Tien jaar later werd het Franstalige deel afgestoten. In 1992 kwam een nieuwe metamorfose: PVV werd VLD (Vlaamse Liberalen en Democraten). In 2007 voegde Verhofstadt het woord Open toe aan de partijnaam nadat het samenging met de kleine partner Vivant (voorheen bekend als BANAAN, oftewel Beter Alternatieven Nastreven Als Apathisch Nietsdoen).

Ook de Vlaamse socialisten hebben zichzelf dikwijls hernoemd. Opgericht als Belgische Werkliedenpartij vervingen ze tijdens de Tweede Wereldoorlog ‘werklieden’ voor socialistisch. In 1978 werd ‘Belgisch’ geschrapt uit de partijnaam. De opmerkelijkste naamsverandering kwam in 2002, toen de kapitalen kleine letters werden, en ‘anders’ aan de naam werd toegevoegd. De sp.a was geboren.

De andere linkse partij in Vlaanderen begon onder de prachtige afkorting AMADA (Alle Macht Aan De Arbeiders). De partij nam in 1979 een iets subtielere naam aan: Partij van de Arbeid van België (PVDA+). Ook de Vlaamse christen-democraten deden mee aan naampjewisselen. Katholiek Blok werd in 1945 Christelijke Volkspartij (CVP) en vervolgens Christen-Democratisch en Vlaams (CD&V).

Het Vlaamse Groen! hoorde anderhalf jaar lang tot de mogelijke coalitiepartners, totdat Di Rupo dit najaar de samenwerking met de partij opzegde. Wat weinigen weten is dat Groen! tot 2003 door het leven ging onder de naam Agalev (Anders GAan LEVen). De Sociaal Liberale Partij (SLP) wisselde in korte tijd zelfs tweemaal van naam. Opgericht als Spirit ging de partij vanaf 2008 verder als Vl.Pro (Vlaams Progressieven), een jaar later werd de partij omgedoopt tot de huidige SLP.

Naast deze grote partijen bestaat er ook nog een grote groep partijen die in de marge meedoen, op federaal niveau danwel in de lokale bestuurslaag. VLOTT bijvoorbeeld (Vlaams Liberaal Onafhankelijk Tolerant Transparant), of ROSSEM (Radicale Omvormers en Sociale Strijders voor een Eerlijker Maatschappij), de protestpartij van miljardair Jean-Pierre van Rossem. Het Nederlandse 50PLUS kende ook een Vlaamse tegenhanger, WOW (Waardig Ouder Worden) was een afsplitsing van ROSSEM die opkwam op voor de ouderen van dagen. Ook deze partij bestaat niet meer.


matthijs prinzen