Geprolongeerd

Ter viering van de 150ste geboortedag van Isaac Albéniz namen de Duitse gitarist Fabian Spindler en zijn Oostenrijkse collega Wulfin Lieske in 2009 een cd op met transcripties van de pianowerken van de Spaanse meester. Die cd, Evocación, werd overstelpt met euforische kritieken. Dus besloten Spindler en Lieske een wat langer samenwerkingsverband aan te gaan. Ook in de artistieke wens om zich niet louter te beperken tot het ‘klassieke’ gitaarrepertoire wisten beide musici elkaar te vinden. Bottom’s Dream – de titel verwijst naar de komische personage uit Shakespeares A Midsummer Night’s Dream – is dan ook een plaat geworden met composities van jazzbassist Charles Mingus, tangogrootheid Astor Piazzolla en Wulfin Lieske zelf. Dat laatste werk, het titelstuk, neemt het grootste deel van het album in beslag. Het is een fascinerend, eclectisch werk, geënt op vele eigentijdse muziekstijlen, met als enige nadeel dat het als geheel een beetje los zand is. Na Mingus’ Goodbye Pork Pie Hat als smaakvol tussenspel, volgt de driedelige Tango Suite van Astor Piazzolla. Die muziek wordt, afgezet tegen de interpretatie van bijvoorbeeld de broers Sergio en Odair Assad, wat traag en stijfjes gespeeld. Vergeleken met Evocación blijft Bottom’s Dream dan ook net iets te veel steken in de Duitse degelijkheid.

Ruud Meijer