Kinderdreiging

‘Ja, de essentie van iedere liefde is een kind en het maakt geen enkel verschil of het kind daadwerkelijk ooit is verwekt of geboren. In de algebra van liefde is een kind het symbool van de magische som van twee wezens.”

Zo, het moet niet altijd ironisch zijn. Nee, hier is geen New Age-adept aan het woord. Het bovenstaande citaat over wat een kind betekent, komt uit de roman Onsterfelijkheid van de Tsjechische auteur Milan Kundera. De man heeft genoeg pagina’s over vreemdgaan en existentiële twijfel volgeschreven om aan het verwijt van zoetsappigheid te kunnen ontkomen.

Zou hij gelijk hebben? Ik vermoed van wel, zeker als we ervan uitgaan dat overgave en de inperking van vrijheid onlosmakelijke onderdelen zijn van de liefde. Ik merk het vooral bij mannen die het moeilijk krijgen met de vrijheid waaraan ze zo gehecht waren gedurende de eerste twintig jaar van hun volwassen leven.

Lachten ze op hun dertigste nog smakelijk bij de verhalen over slecht dichtgekitte fontanellen en vastlopende mobiles, een decennium later zijn hun ruggen moe van het barhangen. Zeker, ze scoren nog vaak genoeg een liefje voor een nacht of voor de duur van een citytrip. Maar ze willen nu ook wel wakker worden naast iemand zonder er eerst mee geneukt te hebben. Waar ze een kinderwens ooit als bedreiging zagen, ondermijnt het eigen verlangen naar nazaten nu hun levensgeluk.

Nog meer in strijd met Kundera’s axioma zijn die mannen die hun hoogzwangere vrouw verlaten. Of die sigaretten gaan halen, terwijl de moeder van hun kind nog plakt van het kraamzweet. Volgens mij doen ze dat eerder uit angst dan uit egoïsme. Want wat als het tegenvalt, dat nec plus ultra van de liefde?

Het valt me op dat hetzelfde slag mannen mij er altijd van wil overtuigen hoe fantastisch het wel niet is om een kind te hebben. En wordt het ook niet eens tijd voor mij? Met al het zelotisme van de te late bekeerling volgt dan een preek over de niet te overstijgen meerwaarde van een kind. Sommige mensen willen zo graag van hun zonden af dat ze niet kunnen stoppen met biechten.


Voel ik vaderdrang? Ooit had ik na twee flessen champagne en een slaappil tegen haar pikzwarte haren gefluisterd dat ik negen kinderen van haar wilde. Dat bracht ze de volgende dag in herinnering.

“Heb ik dat echt gezegd? Sorry, ik had te veel…” “Te laat, het is al gebeurd.” “Wat? Hebben we…” “Ja, het zaad is gezaaid.” “Nee!” “Het kiemzaad van je midlifecrisis.” “Pfff… grappig, hoor.” “Mongool.” “Ik ook van jou.” “Lieve mongool.” We hebben het net twee maanden uitgehouden met elkaar. Toen ik op Facebook zag hoe ze de baby van een vriendin knuffelde, ben ik weer slaappillen gaan kopen.

Thomas Blondeau