Hitchens was kritisch op Nederland, een kritiek die in twee delen uiteen viel. Ten eerste was dat de Nederlandse rol bij het bloedbad van Srebrenica. "Dutch officers were photographed hoisting champagne glasses with the sadistic goons of Ratko Mladic's militia before leaving the helpless Muslim population to a fate that anyone could have predicted." Punt twee was de volgens hem schofterige behandeling die Ayaan Hirsi Ali van de Nederlandse overheid ten deel viel. Toen op maandag 1 oktober 2007 de Tweede Kamer besloot dat Hirsi Ali geen recht meer had op beveiliging in het buitenland pleitte Hitchens er voor dat de Amerikanen deze last op de schouders zouden nemen. "We keep hearing that not enough sacrifices are demanded of us, and many people wonder what they can do to forward the struggle against barbarism and intimidation. So, now's your chance."

In de rubriek Zelfportret van Vanity Fair zei Hitchens dat hij Ayaan Hirsi Ali als een heldin ziet. "The women of Afghanistan, Iraq, and Iran who risk their lives and their beauty to defy the foulness of theocracy. Ayaan Hirsi Ali and Azar Nafisi as their ideal feminine model. "

Hieronder Hitchens - "I work for Vanity Fair, a small faith-based magazine in New York" - die in 2007 een vraag stelt aan Hirsi Ali over de toekomst van Somalië tijdens de boekpresentatie van Infidel, de Engelstalige uitgave van haar autobiografie Mijn Vrijheid. Hij wijdde er vervolgens deze column aan op Slate. "What people get wrong about Ayaan Hirsi Ali."