De geest van Lennon

Bill Frisell Trade con bold italic>All We Are Saying: Frisell Plays Lennon

Je hebt gitaristen die gitaar spelen en je hebt gitaristen die muziek maken. Dit subtiele verschil scheidt het kaf van het koren. Bij velen is de gitaar een duivel die verleidt tot de meest excessieve uitspattingen. Bill Frisell beheerst echter zijn instrument, en niet andersom. Dat maakt hem tot een van de meest vernieuwende en invloedrijke gitaristen van de afgelopen dertig jaar. Op zijn meest recente album, All We Are Saying: Frisell Plays Lennon, komen die kwaliteiten misschien nog wel het beste tot uiting. Het concept van het album kwam min of meer bij toeval tot stand. De leden van een van zijn bands – Jenny Scheinman: viool, Greg Leisz: steelgitaren, Tony Sherr: bas, Kenny Wollesen: drums – waren aan de vooravond van een gezamenlijke tournee bezig met wat songs van John Lennon uit zowel zijn Beatles- als soloperiode. Of Frisell daar ook iets voor voelde. Het antwoord was ja. Het was een ideetje dat al snel uit de hand liep: tijdens de Europese concerten werden al snel alléén maar Lennonstukken gespeeld. Frisell opteerde voor puur natuur: geen ingewikkelde arrangementen of jazzharmonisaties van de akkoordenschema’s, nee, gewoon de liedjes spelen zoals we ze kennen. Leisz’ steelgitaar en Scheinmans fiddle geven een americana-klankleur. Daar overheen laat Frisell de geest van Lennon zingen met behulp van zijn gitaar. Hier worden geen liedjes gespeeld, maar muziek gemaakt. En de liefde voor Lennon druipt ervan af.