Ferry Mingelen

Ferry Mingelen (Den Haag, 1947) is parlementair journalist bij de NOS. Onlangs verscheen zijn boek Graven rond het Binnenhof. Intro credit auteur>door ernest marx, foto jos lammers

Wat is uw huidige gemoedstoestand?
Ambivalent. Aan de ene kant vind ik het best leuk om dit interview te geven. Maar ik houd er helemaal niet van als er vragen over mijn persoonlijkheid en mijn privéleven worden gesteld, en ik vrees dat je dat toch gaat proberen.

Wie zijn uw helden?
Die heb ik niet. Zelfs niet op mijn vakgebied of uit mijn jeugd. Ik sta niet negatief in het leven, maar heb een nogal afstandelijk karakter, en daar past geen heldenverering bij.

Aan wie ergert u zich?
Er is weleens een Kamerlid dat ineens minister of staatssecretaris wordt. Dan rijdt hij langs in een grote auto waarvan hij soms vergeet wie die betaalt. Staan we daar aan de poort van het Catshuis om beleefd te vragen naar de onderhandelingen. Als zo iemand dan weigert het raampje naar beneden te doen en ons aankijkt alsof we straatkrantverkopers zijn, vind ik dat ergerlijk.

Wat is uw grootste angst?
Dat mijn kinderen een ongeluk krijgen. ’s Ochtends als ze naar school gaan, roep ik altijd: rij voorzichtig! Hetzelfde doe ik als mijn vrouw ’s avonds met de auto het land in moet om toneel te spelen. Je leven kan in één klap in elkaar storten. Over het milieu ben ik ook bezorgd. Ik rij zo min mogelijk auto en doe altijd overal de lichten uit, bijvoorbeeld na redactievergaderingen.

Wat zijn uw dagdromen?
Ik heb twee jaar geleden twee maanden gewandeld naar Santiago de Compostella, en met mijn oudste zoons ben ik de Corsicaanse bergen in geweest. Ik zou het leuk vinden om met hen nog eens een bergwandeling te maken.

Bent u aantrekkelijk?
Volgens mij niet. Ik heb het me nooit zo afgevraagd. Omdat ik na mijn 65ste wil doorwerken, vind ik het wel fijn dat mensen me vaak jonger schatten. Daar doe ik mijn best voor door te sporten en gezond te leven.

Bent u monogaam?
Ik ben voor de tweede keer getrouwd, dus daaruit mag al blijken dat ik het eerst niet was. Nu wel, ik doe mijn best.

Waar schaamt u zich voor?
Als ik in mijn werk dingen zeg die niet blijken te kloppen. Ik heb net een boekje geschreven en daarin is iets fout gegaan met de correcties. Er stond een verkeerd jaartal in. Ik kreeg een mailtje van een mevrouw die me daar nog eens op wees.

Bidt u weleens?
Nee.

Heeft u ooit een mystieke ervaring gehad?
Mijn tocht naar Santiago was niet religieus geïnspireerd of een zoektocht naar mezelf. Langs die route was de logistiek nu eenmaal goed. Na anderhalve maand liep ik in het Noord-Spaanse León een prachtige kathedraal binnen waar net een koor aan het zingen was. Ik was ontspannen, blij van de wandeling en raakte ontroerd van wat ik aantrof.

Wat is uw definitie van geluk?
Dat alles is zoals je het graag wilt hebben.

Als u iets aan uzelf zou kunnen veranderen, wat zou dat dan zijn?
Minder snel boos worden tegen mijn kinderen. Het is een soort drietrapsraket. Ik word eerst boos op hen, dan op mezelf omdat ik boos word en vervolgens weer op mijn kinderen omdat ze me zo boos hebben gekregen. Verder zou ik een beter geheugen willen hebben. Vooral in jaartallen ben ik slecht.

Lijkt u op uw vrienden?
Weer zo’n vraag waarmee ik me nooit heb beziggehouden. Ik heb bovendien niet veel vrienden en zeker geen hartsvriend die helemaal bij mij past of juist een tegenpool is.

Wie is uw grootste liefde?
Marike. We kennen elkaar sinds 1990 en trouwden in 1995.

Wanneer heeft u voor het laatst gehuild?
Dat houd ik voor mezelf.

Wat is uw dierbaarste bezit?
Ik heb een eenvoudig, tweedehands zeilbootje met een kleine kajuit. Ik geef niets om materieel bezit of luxe. Ik heb veel boeken, maar die leen ik net zo lief bij de bibliotheek.

Wat is uw grootste ondeugd?
Volgens mijn kinderen: flauwe grappen maken.

Wanneer was u het gelukkigst?
Gelukkig ben ik nog steeds. Maar het gelukkigst was ik de eerste tijd met Marike. Zij is de vrouw van mijn leven, en onze eerste jaren van verliefdheid waren natuurlijk anders dan nu.

Van wie heeft u het meest geleerd?
Pierre van Enk was de politiek commentator van het dagblad Trouw, waar ik elf jaar heb gewerkt. Hij leerde mij om duidelijk over politiek te schrijven. Geen jargon, geen bullshit.

Wat is uw grootste prestatie?
Dat ik in al die jaren van politieke duiding over het algemeen goed zat. Ik heb geen vreselijke fouten gemaakt. Anderzijds heb ik geen grote primeurs gehad of schandalen aan het licht gebracht.

Wat is uw grootste mislukking?
Mijn prestaties zijn niet bijzonder groot, mijn mislukkingen evenmin.

Welk leed heeft u anderen berokkend?
Mijn eerste vrouw, door van haar te scheiden. Daardoor ook mijn oudste twee kinderen. Verder zijn er ongetwijfeld mensen die het verschrikkelijk vinden dat ik al 25 jaar op televisie ben.

Wat is de beste plek om te wonen?
Den Haag.

Hoe ontspant u zich?
Varen op mijn bootje en wandelen door de bergen. Dat doe ik ook graag alleen.

Hoe is ongeluk te vermijden?
Ik geloof niet dat dingen vooropgezet zijn. Iedereen kan ontzettende pech hebben.

Wat is uw devies?
Doorzetten en altijd je best doen.